دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته  مدیریت دولتی

گرایش : تشکیلات و روش‌ها

عنوان :  شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران

  دانشگاه آزاد اسلامی

واحد نراق

دانشکده مدیریت

 پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A)

 رشته و گرایش:

مدیریت دولتی-تشکیلات و روش‌ها

 عنوان :

شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران در بخش فرهنگی کشور

با بهره گرفتن از مدل تاپسیس (مطالعه موردی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی )

 استاد راهنما:

دکتر عبداله توکلی

 استاد مشاور:

دکتر حسن زارعی متین

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده

با توجه به عمق و وسعت اصول و اهداف فرهنگی نظام، مراکز متولی امور فرهنگی، در جهت تحقق این اهداف، می‌بایست از قدرت تصمیم گیری بالایی برخوردار باشند. اتخاذ تصمیم با توجه به مبانی منطقی و اصولی، بخش مهمی در همه تصمیمات مبتنی بر روش علمی است و متخصصان سعی می‌نمایند که دانش خود را به حوزه هایی ارائه دهند که تصمیمات در آن حوزه ها دارای ساختار باشد. در این راستا هدف عمده پژوهش حاضر شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر فرایند تصمیم گیری در بین مدیران فرهنگی کشور است. جامعه آماری تحقیق را مدیران ستادی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل می دهند و به منظور رتبه بندی از روش تاپسیس استفاده شده است. نتایج حاصل از فاز شناسایی منجر به استخراج 29 عامل نهایی تاثیر گذار بر فرایند تصمیم گیری در 4 بعد عوامل عقلایی، عوامل روانشناختی، عوامل اجتماعی و عوامل فرهنگی شد. این 29 عامل شناسایی شده رتبه بندی شدند. که نتایج نشان داد در بعد عوامل عقلایی میزان هم سویی تصمیم با سیاست های فرهنگی نظام سیاسی، در بعد عوامل روانشناختی نوع برخورد مدیران و همکاران با تصمیم اتخاذ شده، در بعد عوامل اجتماعی میزان تاثیرگذاری تصمیم در حوزه مسائل اجتماعی و امنیت اجتماعی و در بعد عوامل فرهنگی در نظر گرفتن فرهنگ غالب جامعه در رتبه اول قرار گرفتند.

کلمات کلیدی: تصمیم گیری، تاپسیس، مدیران فرهنگی، عومل عقلایی، عوامل اجتماعی، عوامل فرهنگی، عوامل روانشناختی

1-1- مقدمه

اقدامات عملی و اجرایی هر مجموعه­ای بر اساس تصمیماتی است که قبل از اقدام اتخاذ می شود. در هر مجموعه سازمانی، اعم از یک شرکت، وزارتخانه، و یا کل دولت در هر روز تصمیمات زیادی اتخاذ می شود تا به اجرا درآید و حیات سازمان ادامه یابد. کیفیت اداره هر مجموعه و چگونگی عملکرد آن بستگی به کیفیت و پی آمد تصمیماتی دارد که در آن مجموعه اتخاذ می شود. یکی از عوامل مهم در تعیین کیفیت تصمیمات، نظام تصمیم گیری است. این پژوهش به شناسايي و رتبه بندي عوامل موثر بر تصميم گيري مديران در بخش فرهنگي کشور در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي می پردازد و در این فصل به بیان کلیات تحقیق پرداخته می شود.

1-2- بيان مساله

تصميم گيري از اجزاي تفكيك ناپذير مديريت به شمار مي آيد و در هر وظيفه مديريت به نحوي جلوه گر است. در تعيين خط مشي هاي سازمان، در تدوين هدف ها، طراحي سازمان، انتخاب، ارزيابي و در تمامي افعال و اعمال مديريت تصميم گيري جزء اصلي و ركن اساسي است. تصميم گيري به عنوان اولين وظيفه مدير در اداره امور سازمان ها به قدري مهم است كه برخي صاحبنظران سازمان را شبكه تصميم و مديريت را عمل تصميم گيري تعريف كرده اند(Alvani, 2005). به عنوان نمونه هربرت سايمون[1] (1947) تصميم گيري را جوهر اصلي مديريت مي داند. به نظر وی تصمیم گیرنده فردی است که در تقاطع راه ها، در لحظه انتخاب، آماده است که دریکی از مسیرها پا گذارد(Alvani, 2005). هوي و ميسكل[2] (2008) نيز تصميم‌گيري را مسئوليت اصلي همه مديران مي دانند و به نظر آنها مديريت فرایندی است كه نه تنها منتهي به اتخاذ تصميم،‌ بلكه منتهي به اجرا نيز مي شود.

پيتر دراكر[3] (1954) بر این باور است که تأكيد مديريت آينده بر فراگرد تصميم گيري و درك اين فراگرد می‌باشد. همه مديران با فراگرد تصميم گيري سروكار دارند، زيرا حرفه آنها چنين اقتضا مي كند(parsaian & Arabi, 1996). به عقیده واگنر و هلنبرک[4] (2005) تصمیم گیری به معنی فرایند جمع­آوری اطلاعات برای ارزیابی گزینه­ها و انتخاب بهترین آن‌ها برای حل مسأله است. به طور کلی تصميم گيري به معناي انتخاب يك راهكار از ميان دو يا چند گزينه در يك رفتار پيشگيرانه و به منظور حصول به يك هدف يا دستاورد خاص با حداقل مخاطره و ريسك ممكن است(Korooni, 2005). به همين دليل، تصميم گيري هسته مركزي برنامه ريزي را تشكيل مي دهد. لذا برنامه ريزي بدون تصميم سازي وجود نخواهد داشت (Weinz & Koontz, 1993).

مديران همواره بنابر ضرورت شعلی در انجام تمامي وظايف خود با شرايطي مواجهه مي شوند كه لزوم اتخاذ تصميم از جانب آنان ضروري است. به همين دليل، وظيفه تصميم گيري يكي از وظايف مهم و اساسي آنان در فرآيند هاي سازماني مي باشد (Moghadam & Tehrani, 2008). البته مدیران تصمیمات خود را به سبک های مختلف اتخاذ می کنند اما این سبک ها در طول زندگی شغلی آنان یکسان نبوده و دگرگون می‌شود. سبك تصميم گيري افراد بيانگر الگوي عادتي است كه آنها در هنگام تصميم گيري مورد استفاده قرار مي دهند. به عبارت ديگر سبك تصميم گيري هر فرد رويكرد شخصيتي او در درك و واكنش به وظيفه تصميم گيري خود است(Tanelhom, 2004). در اين باره محققان سبك هاي تصميم گيري متفاوتي را ارائه نموده اند.

زندگي در همه سازمانها از جمله در سازمان هاي فرهنگی نيازمند اتخاذ تدابير و راه حل هاي گوناگون و مستمر است. مديران بايد وظايف و كاركرد هاي گوناگوني را انجام دهند تا بتوانند سازمان خود را هدايت و رهبري كند(Mirkamali, 2007). بطور کلی تصميم گيري يكي از چالش هاي مديران در طول زمان مي‌باشد؛ زيرا آنان در طول مأموريت سازماني خود با مسائل و موقعيت هايي رو به رو مي شوند كه نيازمند تصميم گيري است(Kaucher, 2010). تصمیماتی که مدیران در طول انجام ماموریت سازمانی خود اتخاذ می کنند، عملكرد كاركنان و زندگي آنها را متأثر ساخته و اثر بخشي سازمان را نيز تحت تأثير قرار مي دهد. لذا آنان بايد با وظايف خويش و حوزه كار خود آشنا باشند و خود را در هر لحظه نسبت به اعمال، كردار، تصميمات و رفتار خود پاسخ گو ببينند و براي هر اقدام دليلي و براي هر تصميم توجيهي معقول داشته باشند (Delshad, 2007). اما سوال اصلی پژوهش حاضر این است که با توجه به اهمیتی که فرایند تصمیم‌گیری در سازمان دارد – همان طور که بیان شد به زعم برخی اندیشمندان حوزه مدیریت، وظیفه اصلی مدیر تصمیم گیری و مدیریت برابر با تصمیم گیری است- چه عواملی بر روی تصمیم مدیران تاثبرگذارند؟

بدون شک شناخت این عوامل می تواند اهمیت زیادی داشته باشد زیرا می توان بر اساس شناخت این عوامل و دانستن اولویت و رتبه آنها فرایند انجام تصمیم گیری را به طور قابل ملاحظه ای بهبود بخشید. با توجه به اينكه نهادهای فرهنگی يكي از مهمترين ارکان اجتماعي محسوب مي شوند،‌كيفيت تصميم گيري در آن­ها نیز، از اهميت فزآينده اي برخوردار است. اين كيفيت مي تواند متاثر از عوامل مختلفي از جمله سبک‌های مختلف تصمیم گیری مدیران باشد. بديهي است كه هر گونه نقص در اين زمينه، مي تواند منجر به تصميمات ضعيفي گردد كه تبعات زيانباري براي جامعه داشته باشد. در این راستا تلاش عمده پژوهش حاضر شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران در بخش فرهنگی کشور است. دستیابی به این مهم کمک خواهد کرد تا فرایند اخذ تصمیم در سازمان مورد مطالعه به نحو چشم گیری بهبود یافته و کمک کند تا تصمیمات در زمان درست، توسط فرد مناسب و به گونه ای صحیح اخذ شوند.

1-3- اهميت و ضرورت تحقیق

مديران فرهنگی نقش مهمي در زندگي سياسي، ‌اجتماعي و اقتصادي يك ملت دارند. مديران با تصميماتي كه اتخاذ مي كنند مي توانند زندگي خود و کارکنان سازمان خود را تحت تاثير قرار دهند(Willson, 2010).  با توجه به اينكه موفقیت هر سازمان تحت تاثیر کیفیت و چگونگی تصمیمات مدیران آن است. و يك تصميم نادرست مي تواند زيان هاي جبران ناپذيري به بار آورد، لذا پژوهش در زمینه تصمیم گیری یک ضرورت سازمانی به حساب می آید.

لازم به ذکر است مديران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي با توجه به ماموريت‌هاي سازماني كه همانا سياست‌گذاري، برنامه ريزي، حمايت و نظارت بر برنامه‌ها و فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري و ترويج ارزش‌هاي انساني و ديني مي‌باشد لذا نقش اثرگذار و تعيين كننده‌اي را در سرنوشت جامعه دارند. بر همين اساس پژوهش در زمينة عوامل موثر بر تصميم گيري مديران فرهنگي از اهميت بسزايي برخوردار است. مضافاً انجام اين گونه پژوهش ها مي تواند به غناي پژوهشي در اين زمينه بيفزايد. همچنين نتايج اين گونه پژوهش ها نه تنها براي محيط هاي فرهنگی بلكه براي ساير سازمان هاي عمومي و دولتي نيز مي‌تواند اهميت به سزايي داشته باشد.

1-4- اهداف تحقيق

  • شناسایی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • رتبه بندی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

1-5- فرضیات

  • عوامل عقلایی بر روی تصمیم مدیران در بخش فرهنگی کشور تاثیرگذارند.
  • عوامل روانشناختی بر روی تصمیم مدیران در بخش فرهنگی کشور تاثیرگذارند.
  • عوامل اجتماعی بر روی تصمیم مدیران در بخش فرهنگی کشور تاثیرگذارند.
  • عوامل فرهنگی بر روی تصمیم مدیران در بخش فرهنگی کشور تاثیرگذارند.

1-6- قلمرو تحقیق

1-6-1- قلمرو موضوعی

موضوعات مرتبط با تحقيق حاضر در قلمرو مباحث مدیریت و تصمیم گیری قرار دارند. تحقیق حاضر به شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر تصمیم گیری مدیران در بخش فرهنگی کشور می پردازد.

1-6-2- قلمرو مکانی

جامعه آماری پژوهش را مدیران ستادی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران تشکیل میدهند. بنابراين قلمرو مکاني اين تحقيق در سطح وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. 

1-6-3- قلمرو زمانی

گردآوری داده­های تحقیق و تحلیل آنها در شش ماهه اول سال 1392صورت پذیرفته است.

1-7- شرح واژه­ها و اصطلاحات بکار رفته در تحقیق

1-7-1- تصمیم گیری

تصمیم گیری به معنی فرایند جمع­آوری اطلاعات برای ارزیابی گزینه­ها و انتخاب بهترین آن‌ها برای حل مسأله است. به طور کلی تصميم گيري به معناي انتخاب يك راهكار از ميان دو يا چند گزينه در يك رفتار پيشگيرانه و به منظور حصول به يك هدف يا دستاورد خاص با حداقل مخاطره و ريسك ممكن است(Korooni, 2005).

1-7-2- تصمیم گیری چندمعیاره (Multiple Criteria Decision Making)

یک دسته از مدل‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره است که به منظور انتخاب مناسب‌ترین گزینه از بین m گزینه موجود به کار می‌رود(اصغرپور، 1383).

1-7-3- تکنیک تاپسیس

اين روش در سال 1981 توسط هوآنگ و يون[5] ارائه شد. بر اساس اين روش هر مسئله از نوع MCDM با m گزينه که به وسيله n شاخص مورد ارزيابی قرار گيرد را می­توان به عنوان يک سيستم هندسی شامل m نقطه در يک فضای n بعدی در نظر گرفت. تکنيک TOPSIS بر اين مفهوم بنا شده است که گزينه انتخابی کمترين فاصله را با راه حل ايده­آل منفی (بدترين حالت ممکن) داشته باشد.

 1-7-4- عوامل عقلايي

منظور، عوامل قابل اندازه گيري از قبيل هزينه، زمان، پيش بيني ها و غيره مي باشد. يك تمايل عمومي وجود دارد كه بيشتر بدين عوامل پرداخته و عوامل غير كمي را از ياد ببريم(bhargava, 1993).

1-7-5- عوامل روانشناختي

 مشاركت انسان در پديده تصميم‌گيري روشن است. عواملي از قبيل شخصيت تصميم‌گير، توانائي‌هاي او، تجربيات، درك، ارزش­ها، آمال و نقش او از جمله عوامل مهم در تصميم­گيري مي‌باشند.

1-7-6 – عوامل اجتماعي

موافقت ديگران بخصوص كساني كه تصميم به نوعي بر آنان تاثير مي گذارد، از مسائل مهم تصميم­گيري است. توجه به اين عوامل از مقاومت ديگران در برابر تصميم مي كاهد.

1-7-7- عوامل فرهنگي

محيط داراي لايه­هاي فرهنگي متعددي است كه به نام فرهنگ منطقه، فرهنگ كشور و فرهنگ جهاني خوانده مي شود. همچنين فرهنگ خود سازمان نيز بايد مطمح نظر قرار گيرد. اين فرهنگ­ها بر تصميم فردي و يا سازماني ما در قالب هنجارهاي مورد قبول جامعه، رويه ها و ارزشها تاثير مي‌گذارند(murdick, 1993).

2-1- مقدمه

در این فصل به مرور مبانی تئوریک و پژوهش در باب مفاهیم مربوط به موضوع خواهیم پرداخت. در بخش اول به بررسی مفاهیم و تئوری­های عمده در زمینه تصمیم گیری پرداخته، در بخش دوم به شرح مباحث مربوط به تکنیک های تصمیم گیری چندمعیاره پرداخته و مدل تاپسیس را نیز توضیح خواهیم داد، سپس در بخش سوم مدل مفهومی تحقیق ارائه و نهایتاً با مرور تحقیقات انجام شده به بررسی پژوهش­هایی که تاکنون در این حوزها انجام شده است، خواهیم پرداخت.

2-2 – تصميم گيري چيست؟

آيا تصميم گيري، پديده عجيب و ناشناخته ايست يا آنكه كار راحت و ساده ايست؟ هنوز معلوم نيست كه چگونه، چه موقع و كجا تصميم ساخته و پرداخته مي شود. بقول مدير عامل شركت جنرال موتورز “اغلب سخت است كه بگويم كه چه كسي و چه موقعي تصميم گرفته است و حتي چه كسي مبداء تصميم بوده است. غالبا من نمي دانم در جنرال موتورز چه موقع تصميم گرفته مي شود ؟ من بخاطر نمي آورم كه در يك جلسه كميته‌اي بوده باشم و مسائل به راي گيري گذارده شود. معمولا يك نفر مسائل را خلاصه مي نمايد. ديگران با تكان دادن سر يا ابراز نظر خود به تدريج به اجماع مي رسند” (Quinn, 1980).

اگرچه افلاطون روح انسانی را به ارابه­ای تشبیه کرده است که توسط دو اسب خرد و احساس به حرکت می‌آید، اما در قرون اخیر دانشمندان به خرد بیشتر بها داده و از احساسات به عنوان بخشی که مانع خردورزی است یاد نموده اند.[6] در تصمیم گیری تا کنون این عقیده بیشتر مطرح بوده است که انسان در تصمیمات خود –آنجا که سخن از نفع و ضرر است- کاملا عقلایی و بدور از احساسات عمل می نماید. اما برخی از شواهد مطرح در روانشناسی در سال­های اخیر نشان داده است که انسان در تصمیم گیری و رفتار خود از هر دو اسب استفاده می نماید.

تحقیقاتی که گزارش آن در انجمن اقتصاد آمریکا در ژانویه 2005 مطرح گردیده است، حاکی از آن است که تكنولوژي جدید به انسان این امکان را داده است تا تصویر برداری تشدید شده بوسیله مغناطیس برای مشخص نمودن وظایف هر بخش از مغز نماید. این کار امکان ثبت لحظه ای فعالیت های مغز را می دهد. دانشمندان مدیریت و اقتصاد از دانشمندان پزشکی و روانشناسی خواسته­اند که امکان اینکه بشود متوجه شد که کدام بخش از مغز کار تصمیم گیری را انجام می دهد را مد نظر قرار دهند.

بعنوان مثال، ذهن بشری موضوع ارزش مورد انتظار در حوادث آینده در اقتصاد را مورد محاسبه قرار می دهد. اینکه یک فرد در بازار بورس سرمایه گذاری می کند و یا هزینه بیمه عمر را پرداخت می نماید، بستگی به آن دارد که آن فرد چگونه آینده را در نزد خود تصویر نموده و به حوادثی که ممکن است اتفاق بیفتد چه مقدار وزن بدهد. ممکن است که شما ارزش مورد انتظار بیمه عمر را با اینکه کم است بیشتر مورد توجه قرار دهید، زمانی که فکر می کنید با احتمال زیاد قبل از بازنشستگی شما، قیمت سهام کاهش پیدا خواهد نمود.

2-3- سطوح تصميم گيري

در طول روز اطلاعات زيادي به یک مدیر مي رسد. بصورت كلي مي توان گفت كه مدير پس از اخذ اين اطلاعات سه نوع تصميم گيري مي نمايد.

نوع اول كه اغلب به نام تصميمات استراتژيك خوانده مي شود، تصميمات مربوط به امور دراز مدت، پيچيده، و غير ساختمند است كه توسط مديران عالي رتبه اتخاذ مي شود (Lucas & Henry, 1985). اطلاعات مربوط به چنين تصميماتي، عموما تعريف نشده، غير مبتني بر موارد از پيش تجربه شده، با منشا بيرون از سازمان، جمع آوري شده از طرق غير رسمي و كوتاه شده است(Davis & Margrethe, 1984).

نوع دوم از تصميمات، اغلب به نام تصميمات كنترلي مديريت[7] خوانده شده كه توسط مديران مياني اتخاذ مي‌گردد. عموما اطلاعات دريافتي براي اين نوع تصميمات، با معيارهايي از قبيل استانداردهاي سازمان و يا بودجه سنجيده مي شود. اطلاعات مربوط به اين نوع تصميمات، غالبا متوجه داخل سازمان، كوتاه مدت، تاريخي و ساده تر است.

 نوع سوم، تصميمات عملياتي است. اين قبيل تصميمات براحتي فرموله شده و سيستم هاي كامپيوتري نيز مي‌توانند كار را راحت­تر نمايند(Edwards ,1991).

2-4- درجه سختي تصميم گيري

درجه سختي و راحتي كار تصميم گيري به 4 عامل بستگي دارد:

1-اطلاعات: در برخي از تصميم گيري ها، تمامي اطلاعات مربوط به مسئله موجود است. اما در برخي ديگر گرچه اطلاعات بالاخره در جايي وجود دارد، اما ما بلحاظ محدوديت در تجزيه و تحليل آنها و يا نبود ابزار لازم بدانان دسترسي نداريم. هرچه كه اطلاعات كمتر در دسترس باشد، تصميم گيري مشكلتر است (Lowler & Rhode, 1976).

2-نامعلومي[8]: عموما در مسائل تصميم گيري با پارامترهايي مواجه مي شويم كه اندازه، جهت و رفتار آنان براي ما كاملا معلوم نيست. بعنوان مثال براي ارائه يك كالاي جديد به بازار، واقعا رفتار بازار و استقبال مشتريان براي ما مشخص نيست.

3-منابع كمياب: در اكثر اوقات و حتي با وجود اطلاعات مكفي و نبود نامعلومي، پديده كمبود منابع نكته مهمي در تصميم گيري است. وقتي كه منابع براي توليد كمياب است و ما با راه حل هاي رقابتي متعدد روبروئيم، در حقيقت ما با مشكل ارزشيابي هركدام از منابع و سپس تصميم گيري روبروئيم.

4-عوامل رواني[9]: اكثر تصميم گيري ها مشكل هستند به لحاظ آنكه عوامل رواني از قبيل ترس، قدرت، اضطراب و نگراني نيز در اين فرآيند سهيم هستند (Monahan, 2000).

2-4-1- انواع تصميم گيري بر مبناي اطلاعات موجود

با توجه به عوامل فوق، انواع تصميم گيري بر مبناي درجه اطلاعات موجود در باره وقوع متغيرهاي غير قابل كنترل از آن، به قرار ذيل است:

1-تصميم گيري در شرايط اطمينان[10]: اين نوع تصميم گيري براي زماني است كه كليه متغيرهاي موثر موجود در آن ثابت فرض شوند. بزبان ديگر تصميم گيرنده نتيجه تصميم  را مي داند (, 2000 Robbins). مدلسازي براي اين شرائط از تصميم گيري بيشتر بر اساس مدلهاي رياضي و مشخص مانند تجزيه و تحليل هزينه-منفعت[11]، مدلهاي كلاسيك بهينه سازي[12]، كنترل موجودي[13]– (Gould ,1987)، مدل جايگزيني[14]، تخصيص كار[15]، برنامه ريزي خطي[16]– (Gould ,1987) و مواردي از برنامه ريزي پويا[17] است (Davis ,1985).

2-تصميم گيري در شرايط عدم اطمينان[18]: اين بخش خود به دو حالت تصميم گيري در حالت عدم اطمينان كامل و تصميم گيري در شرائط ريسك[19] تقسيم ميگردد.

تصميم گيري در شرائط عدم اطمينان كامل براي زماني است كه مشكل موجود شامل تعدادي از متغيرهاي غيرقابل كنترل نيز مي شود، ليكن اطلاعاتي از گذشته به منظور پيش بيني براي اين متغيرها در دسترس نبوده و از اينرو محاسبه احتمال وقوع براي آنها ممكن نيست. مدلسازي براي اين نوع تصميم گيري اكثرا توسط ماتريس تصميم گيري خواهد بود. دراين حالت همچنين تصميم گير به روش هاي شهودي و يا خلاق نيز مراجعه مي نمايد (, 2000 Robbins). خلاقيت خود عاملي براي شناخت بيشتر مسئله است و همچنين شناسايي آلترناتيوهاست (Woodman, 1993). تصميم گيري در شرايط ريسك براي زماني است كه مشكل موجود شامل تعدادي متغيرهاي غير قابل كنترل نيز مي شود، ليكن اطلاعات از گذشته در مورد وقوع آنها در دسترس است و بنابراين محاسبه احتمال وقوع براي آنها ممكن خواهد بود. بعنوان مثال، طراحي سناريوهاي حمله در دوران جنگ يك تصميم گيري همراه ريسك است، هرچند كه يك فرمانده سعي مي نمايد كه اكثر اطلاعات راجع به دشمن را قبلا تهيه نمايد (, 2000 Robbins). مدلهاي مورد استفاده براي اين شرايط از تصميم گيري ممكن است از انواع مدلهاي رياضي و احتمالي باشند. كليه مدلهاي رياضي را مي‌توان در چارچوب علم تحقيق در عمليات معرفي نمود كه كه علاوه بر مدلهاي مطرح در مورد تصميم‌گيري در شرايط اطمينان، از مدلهاي احتمالي مانند ارزش مورد انتظار (Render ,1992) ، برنامه ريزي خطي، آناليز سربسر[20]، بازگشت سرمايه[21]، تحليل بيز[22]– (Render ,1992) ، منحني توزيع، مدل صف[23]– (Gould ,1987)، تجزيه و تحليل بر اساس زنجيره ماركوف[24]– (Render ,1992) و تصميم گيري شاخه‌اي (Gould ,1987)- (Monahan ,2000) ، تئوري بازيها و تئوري صف (, 2000 Robbins) استفاده مي شود.

3-تصميم گيري در شرايط تعارض[25]: براي زماني است كه استراتژي هاي رقبا براي يك تصميم گيرنده جايگزين متغيرهاي غيرقابل كنترل از شرائط تصميم گيري او شوند. در اين حالت از تئوري بازيها (Render ,1992) براي حل مسئله استفاده خواهيم نمود (اصغر پور ،1377).

تصميم گيري مهمترين وظيفه يك مدير در سطح عالي است و درعين حال راحت ترين كار براي آن است كه انسان اشتباه نمايد. مگر آنكه مدير به فرآيند تصميم عنايت داشته باشد (Garvin, 2001).

 2-5- زمان و تصميم گيري

تعيين زمان در دسترس براي جمع آوري اطلاعات عمدتا بستگي به مفاهيم و روند تصميم گيري دارد. بنابراين زمان در دسترس تصميم گيري عبارت است از فاصله زماني معيني كه بين لحظه احساس نياز به اخذ تصميم تا زماني كه تصميم عملا اتخاذ مي شود، وجود دارد.

زمان در تصميم گيري مي تواند به چهار صورت مطرح شود:

اول بعد زماني تصميم كه به نوعي به مدت تصميم و چگونگي استفاده از زمان باز مي گردد. دوم، زمان بعنوان يك واسطه در ميان اجزاي مختلف تصميمی كه در زمان هاي مختلف اتخاذ مي شود. سوم، زمان بعنوان يك منبع و عامل محتوايي كه كوتاهي و يا محدود بودن آن مي تواند تاثيرات جدي بر تصميم داشته باشد. و چهارم، زمان بعنوان يك كالا كه در تصميم مي تواند خود يك موضوع باشد، بخصوص در عصر حاضر كه هرگونه تاخير كوتاه مي تواند پيامدهاي جدي براي سازمان داشته باشد(Ariely & Zakay,2001).

اكثر مديران تصميم گيري را يك واقعه جدا كه در يك نقطه مكاني و زماني خاص اتفاق مي افتد مي دانند. در اين ارتباط برخي از مديران به حالتي مي رسند كه به آن رهبر تك نقطه اي مي گوئيم. رهبر تك نقطه اي، در انزوا فكر مي كند، سپس مشورت مي طلبد، گزارش ها را مي خواند، بيشتر فكر مي كند، و سپس مي‌گويد كه بله يا خير وسازمان را مامور تحقق آن مي سازد، در حاليكه بايد به تصميم با نگاه اجتماعي و سازماني برخورد نمود. واقعيت آن است كه تصميم گيري يك حادثه و يا واقعه و يا پيشامد نيست. يك فرآيند است كه در طول يك هفته، يك ماه و يا يك سال آشكار مي شود. تصميم گيري مملو از نگراني راجع بازيگران قدرت و سياست است و مملو از تفاوت هاي ظريف شخصي و تاريخ و سابقه نهادي وسازماني است. تصميم گيري با بحث و مذاكره قرين بوده و نيازمند پشتيباني همه سطوح سازماني براي اجراست (Garvin ,2001). گاروين مي گويد كه تصميم گير خوب آن است كه معتقد است كه تصميم يك فرآيند است كه مدير آن را آشكارا و در جمع طراحي و مديريت مي نمايد. تصميم گير بد فكر مي كند كه تصميم در يك لحظه ساخته مي شود و او آنرا به تنهايي كنترل مي كند (Garvin ,2001).

تعداد صفحه :139

قیمت : 14700 تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :               serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

  *

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :
 
 

7 Comments

Comments are closed.