متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی برق

با عنوان : طراحی و پیاده سازی پروتکل انتخاب مجموعه مسیر منفصل بهینه به کمک شبکه عصبی هاپفیلد

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد تهران جنوب

دانشكده تحصیلات تكمیلی

“M.Sc” پایان نامه برای دریافت درجه كارشناسی ارشد

مهندسی برق – الكترونیك

عنوان:

طراحی و پیاده سازی پروتكل انتخاب مجموعه مسیر منفصل بهینه به كمك شبكه عصبی هاپفیلد

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چكیده

یك شبكه متحرك ad-hoc ساختاری دینامیك متشكل از پردازنده های متحرك است كه در كنار هم و بدون داشتن زیرساختی ثابت تشكیل شبكه می دهند. گره ها در شبكه ad-hoc هم به عنوان میزبان و هم به عنوان مسیریاب در انتقال بسته ها به همسایگان خود، عمل می كنند. طراحی الگوریتم مسیریابی كارا و منعطف در این نوع شبكه ها به خاطر ساختار پویا و ماهیت شاخه های بی سیم ارتباطی، فرآیندی چالش برانگیز است. مسیریابی چندسویه منفصل را هحلی برای حل این مشكلات است كه سبب افزایش قابلیت اطمینان، امنیت و طول عمر شبكه می شود. مجموعه مسیر منفصل م یتواند به صورت مجموعه مسیرهای شاخه – منفصل و یا گره – منفصل باشد. انتخاب مجموعه مسیر منفصل بهینه یك مساله NP-hard می باشد. از طرفی در پژوه شهای بسیاری شبك ههای عصبی بعنوان ابزارهای محاسباتی با قدرت حل مسائل پیچیده مطرح شده اند. در این پایان نامه به ارائه الگوریتم مسیریابی منفصل برای شبكه های ad-hoc متحرك بر پایه شبكه عصبی هاپفیلد به منظور ارتقاء قابلیت اطمینان پرداخته شده است. با بهره گرفتن از معیار زمان انقضای شاخه (LET)، معیار قابلیت اطمینان مسیر و مجموعه مسیر معرفی گردیده اند. همچنین با بهره گرفتن از مدل هاپفیلد نویزی و نیز تنظیم بهینه پارامترها با بهره گرفتن از الگوریتم تجمع ذرات (PSO) عملكرد الگوریتم بهبود داده شده است. الگوریتم مسیریابی پیشنهاد داده شده توانایی محاسبه مجموعه مسیرهای گره و شاخه – منفصل را تنها با یك با فرآیند جستجوی مسیر داراست. توسط شبیه سازی های انجام گرفته مشخص گردیده است كه الگوریتم پیشنهادی قابلیت اطمینان را تا 4 و 1/5 برابر به ترتیب نسبت به الگوریتم مسیریابی تك سویه كوتاهترین مسیر و الگوریتم انتخاب مجموعه مسیر پشتیبان منفصل افزایش می دهد.

مقدمه

ابزار شبكه ی سیار و سخت افزارهای شبك هی بی سیم بصورت گسترده ای در دسترس هستند و تلاش گسترده ای برای یكپارچه كردن این عناصر با شبكه های رایج از قبیل شبكه ی اینترنت انجام شده است. هرچند اكثر اوقات، كاربران سیار باید در شرایطی كه زیر ساخت سیمی ثابتی وجود ندارد ارتباط برقرار كنند. در چنین شرایطی، مجموعه ای از گرههای سیار با واسط های بی سیم ممكن است یك شبك هی موقت، بدون وجود نقطه دسترسی متمركز و تحت مدیریتی ثابت، شكل دهند. این نوع شبكه ی بی سیم تحت عنوان شبكه ی سیار Ad-hoc – MANET شناخته شده است. در این شبكه وظایف شبكه مانند پخش بسته های اطلاعاتی، پیدا كردن مسیرها، مونیتورینگ شبكه، ایمن كردن ارتباط و غیره بر عهده گره ها در شبكه است. از چنین شبكه هایی بطور گسترده در كاربردهایی كه از اهمیت عملی برخوردارند، درآینده استفاده خواهد شد، مانند: عملیات نجات در سوانح طبیعی، میدانهای جنگ، مخابرات مناطق ویژه مانند زمین های با كاربری ویژه، مناطق روستایی و حادثه دیده.

از آنجایی كه گره ها در این شبكه موقعیت ثابتی ندارند و بصورت اختیاری حركت می كنند، قطعی ارتباط را باید به عنوان رفتار عادی شبكه در نظر بگیریم، زیرا این حالت ممكن است بعد از جابجایی گره یا هنگامی كه كاربر دستگاه خود را خاموش می كند، اتفاق بیافتد. اختلال در مسیر مستلزم فرایند بازیابی مسیر میباشد و ممكن است به تاخیرهای بیش از حد طولانی در لایه ی مسیریابی منجر شده و كیفیت خدمات را در كاربردهایی كه به تاخیر حساس هستند تحت تاثیر قرار دهد.

یك روش مناسب جهت كاهش این تاثیرات استفاده از مسیرهای متعدد بجای استفاده از تنها یك مسیر است. اما یك سئوال اساسی و تقریباً مشكل مطرح است و آن اینكه از بین تمامی مسیرهای ممكن در شبكه كدام مسیرها را لایه ی مسیر یابی باید انتخاب كند تا به بیشینه قابلیت اطمینان دست پیدا كند؟ وابستگی خطا در بین مسیرهای مجموعه ی انتخابی باید تا حد امكان كوچك باشد. لینك ها و گره های مشترك بین مسیرها، نقاط خطای مشترك هستند كه می توانند چندین مسیر در مجموعه و یا حتی تمامی آنها را تحت تأثیر قرار دهند. در نتیجه برای رسیدن به حداكثر قابلیت اطمینان به دنبال مسیرهایی هستیم كه لینك یا نور مشترك نداشته باشند كه به آنها مسیرهای منفصل می گوییم.

در اینجا هدف پیدا كردن مجموعه مسیرهایی بین مبدأ و مقصد است كه احتمال شكست همزمان آنها بسیار كم باشد. دو اصل كلی در این زمینه وجود دارد. اول آنكه هر چه میسر طولانی تر باشد، قابلیت اطمینان آن كمتر است و دوم هر چه تعداد مسیرها در مجموعه مسیر افزایش یابد، قابلیت اطیمنان مجموعه افزایش می یابد. پس مجموعه باید شامل تعداد زیادی مسیر منفصل از هم كوتاه باشد.

تعداد صفحه : 140

قیمت : 14700 تومان

 

—-

پشتیبانی سایت :        *       serderehi@gmail.com

دسته‌ها: مهندسی شیمی

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید