متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته کشاورزی گرایش زراعت

با عنوان : ارزیابی تاثیر سیستم‌های کودی بر خصوصیات کمی و کیفی ارقام نخود در کشت پاییزه

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد ارسنجان

دانشکده کشاورزی ومنابع طبیعی، گروه زراعت

گرایش: زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.Sc.)

عنوان

ارزیابی تاثیر سیستم‌های کودی بر خصوصیات کمی و کیفی ارقام نخود

در کشت پاییزه

استاد راهنما

دکتر برمک جعفری حقیقی

استاد مشاور

دکتر پیام پزشک‌ پور

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده

به منظور ارزیابی اثر سیستم‌های کودی بر خصوصیات کمی و کیفی ارقام نخود در کشت پاییزه آزمايشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌هاي کامل تصادفي در 3 تکرار در سال زراعی 93-1392 در شهرستان خرم آباد انجام شد. تیمارهای این تحقیق شامل سیستم‌های کودی (کود نیتروژن، کود بیولوژیک نیتروکسین، 50 درصد کود نیتروژن + 50 درصد کود نیتروکسین و شاهد بدون مصرف کود) و دو رقم نخود (ارقام آرمان و آزاد)، بود. نتایج نشان داد که کاربرد تیمار تلفیقی 50 درصد کود نیتروژن + 50 درصد کود نیتروکسین در رقم آزاد باعث بیشترین مقدار در اجزای عملکرد دانه از قبیل تعداد غلاف در بوته (17/41) و وزن صد دانه (11/30) نخود شد. رقم آزاد به طرز معنی‌داری در تمامی صفات از رقم آرمان برتر بود. تیمارهای مصرف کود نیتروژن در رتبه دوم و کود نیتروکسین در رتبه سوم قرار گرفت. کاربرد کود نیتروکسین در کنار کود نیتروژن به صورت ترکیبی بیشترین اثر داشت به طوری که بیشترین (98/27 درصد) درصد پروتئین، مقادیر کلروفیل a (334/0 میلی‌گرم در گرم وزن تر برگ) و b (112/0 میلی‌گرم در گرم وزن تر برگ)، در این تیمار حاصل شد. در نهایت بیشترین (47/1385 کیلوگرم در هکتار)، عملکرد دانه نخود در تیمار 50 درصد کود نیتروژن + 50 درصد کود نیتروکسین به همراه رقم آزاد به دست آمد.

کلمات کلیدی: نیتروژن، نیتروکسین، نخود

1-1- نخود

نخود (Cicer arietinium L.)، بزرگترین لگوم غذایی در جنوب آسیا و پس از نخود فرنگی و لوبیا، سومین لگوم مهم جهان محسوب می‌گردد (ایکریست[1]، 2010). همچنین محصولی است که از سطح کشت قابل توجهی در ایران برخوردار بوده و نقش زیادي در رژیم غدایی مردم دارد. در زبان فارسى به اين گياه نخود زراعي، نخود سفيد، نخود ايرانى و يا نخود اطلاق مى‌شود و در زبان انگليسى آن را Chick pea مى‌نامند. نخود يکى از گونه‌هاى جنس Cicer است. ميزان توليد جهانى آن در سال 2004 در حدود ۷ ميليون تن است که بخش اعظم آن مربوط به هندوستان (۴/۵ ميليون تن) مى‌باشد. اگر اين گياه به‌طور متوسط داراى ۲۴ درصد پروتئين باشد، نزديک به 6/۱ ميليون تن از پروتئين توليد شده در دنيا را به خود اختصاص داده است. ميزان درصد پروتئين آن تحت‌تأثير عمل متقابل واريته و محيط قرار مى‌گيرد و مى‌تواند بين 4/۱۲ تا 1/۲۸ متغير باشد (محمودي و همکاران، 1384).

اين گياه نمونه گياه گرمسيرى است. ۹۰ درصد از سطح زير کشت جهانى آن در مناطق گرمسير و نيمه گرمسير آسيا، ۳ درصد در آمريکا و ۲ درصد هم در اروپا قرار گرفته است. متوسط عملکرد جهانى آن در هر هکتار ۶۵۰ کيلوگرم است و ۷۰ الى ۸۰ درصد سطح زير کشت جهانى آن در هندوستان قرار دارد. نخود از جمله حبوباتي است که از ساليان دراز در خاورميانه و خاوردور به مقدار فراوان موارد مصرفي داشته، مخصوصا فرم‌هاي وحشي آن در سوريه و ترکيه به وفور يافت مي‌شود. فرم‌هاي وحشي موجود در افغانستان و ايران از لحاظ خيلي از خصوصيات مورفولوژيکي با فرم‌هاي زراعي متفاوت بوده و بعضي از محققين گونه‌هاي وحشي نخود موجود در مصر و فلسطين را به عنوان انواع وحشي نخود زراعي طلقي مي‌کنند ولي با عرض يابي منطقه و با علم به مشکلات توليد نخود در مناطق مذکور اين تئوري غير ممکن به نظر مي‌رسد. کشت نخود در اکثر نقاط جهان از جمله در غرب، اتيوپي، يونان در آسياي صغير، ترکيه، ايران، عراق، سوريه و قفقاز، در شرق، آسياي ميانه کوه‌هاي هيماليا و افغانستان ادامه داشته و ارقام نخود زراعي از اين نواحي به ساير نقاط دنيا گسترش پيدا کرده است (مجنون حسینی، 1388).

1-2- گياه‌شناسى

نخود گياهى از خانواده حبوبات و علفي، يک‌ساله، کوچک، کرک‌دار و روزبلند که تقريباً ۲۵ تا۵۰ سانتى‌متر ارتفاع دارد. ريشه آن به ‌خوبى منشعب مى‌شود و تا عمق ۱ الى ۲ مترى خاک نفوذ مى‌کند. ساقه آن مستقيم، منشعب، استوانه‌اى و پرزدار است. برگ‌هاى آن مرکب و متناوب که حدود ۵ سانتى‌متر طول داشته و داراى ۹ تا ۱۵ جفت برگچه با يک برگچه منفرد در انتها است. گل‌هاى نخود داراى کاسه گلى بلند و باريک است که از ۵ کاسبرگ به هم پيوسته تشکيل يافته است. داراى يک تخمدان و ۱۰ پرچم به‌شکل ديادلفوس است. پرچم‌ها‌ هم زمان با بازشدن جداره غشا بساک به‌ طور دسته جمعى و قبل از باز شدن گل در بالاى کلاله قرار مى‌گيرند و لذا امکان دگرگشنى را کاهش مى‌دهند. شکل بوته در نخود به صورت‌هاي عمودي، نيمه عمودي و يا خوابيده بوده و ارتفاع بوته اصلي به20 تا 75 سانتي‌متر مي‌رسد. برش عرضي ساقه چهار گوش و توخالي مي‌باشد برگ‌ها مرکب به طول 4 تا 6 سانتي‌متر و داراي 11 تا 18 برگچه بيضوي نوک تيز داراي دندانه مي‌باشد و به صورت متقابل قرار گرفته‌اند. سطح برگچه‌ها را کرک‌هاي ريزي پوشانده که در قسمت‌هاي تحتاني بيشتر به چشم مي‌خورد. در محل تلاقي برگ به ساقه تعداد 2 تا 6 عدد گوشوارک دندانه دار به طول 3 تا 11 میلی‌متر و عرض 1 تا 6 میلی‌متر که به فرم‌هاي بيضي شکل و مثلث مايل ديده مي‌شود.

سطح کلي اندام‌هاي نخود به جز جام گل داراي کرک‌هايي است که حاوي کيسه‌هاي اسيد اگزاليگ و اسيد ماليک مي‌باشند. گل‌ها به صورت خوشه‌اي منفرد و گاهي 2 گل بر روي دمگل نسبتاً بلندي و به طول 6 تا 13 میلی‌متر که در مرحله گل‌دهي صاف و هموار بوده و پس از تشکيل ميوه به خود مي‌پيچند. رنگ گل از خصوصيات بارز ارقام بوده به رنگ‌هاي سفيد، سفيد مايل به سبز، صورتي و بنفش ديده مي‌شوند. نيام‌هاي نخود به شکل بيضوي متورم بوده که حاوي 1 تا 2 و گاهي 3 دانه مي‌باشند. هر بوته نخود به طور متوسط بين 50 تا 150 نيام توليد مي‌کند. دانه در واريته‌هاي مختلف به رنگ‌هاي سفيد، کرم، قرمز، قهوه‌اي، سبز، سياه و سفيد متمايل به زرد ديده مي‌شوند و وزن هزار دانه آن نسبت به ارقام بين 110 تا 550 گرم متفاوت است (مجنون حسینی، 1388).

1-3- ترکيب شيميايي

شرايط اکولوژيکي منطقه و رقم مورد نظر 2 پارامتر مهم مي‌باشند که در تعيين ترکيب شيميايي نخود نقش بسزايي را بازي مي‌کند. پروتئين و مواد چربي معمولاً به غير از جنين و مخصوصاً کوتيلدون‌ها در قسمت‌هاي مختلف دانه تجمع يافته‌اند. پوست دانه شامل مقدار زيادي سلولز و کلسيم مي‌باشد مقدار رطوبت نسبي در نخود بين 8 تا 13 درصد متغير است. از بين راه‌هاي مختلفي که مي‌توان افزايش توليد محصول را مد نظر قرار داد استفاده حداکثر و بهينه از فصل زراعي است که معمولاً فاصله بين آخرين احتمال يخبندان در بهار تا اولين احتمال يخبندان در پاييز تعريف مي‌شود. نخود يکي از مقاوم‌ترين حبوبات نسبت به سرماست و تا منفي 9 درجه زير صفر را نيز تحمل مي‌کند. پس نخود مي‌تواند رشد خود را از اوايل اسفند که هوا رو به گرم شدن مي‌گذارد شروع کند اما مشکل موجود اين است که رطوبت زمين به علت ريزش‌هاي جوي در طول زمستان بالاست و امکان ورود ماشين آلات و کارگر وجود ندارد. پس در صورتي که بتوان بذر را در پاييز يا اوايل زمستان و در مواقعي که هوا به اندازه کافي سرد شده باشد که امکان سبز شدن نخود موجود نباشد بذور را زير خاک کنيم تا زمستان را به همان شکل يا به صورت جوانه‌ زده ولي سبز نشده طي کرده و به محض مساعد شدن هوا رشد و نمو خود را شروع خواهد کرد.

تعداد صفحه :98

قیمت : یازده هزار تومان

***

—-

:        ****       serderehi@gmail.com

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :