دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته کشاورزی 

گرایش : زراعت

عنوان : اثر کاربرد  محلول پاشی  سایکوسل و سولفات

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد یاسوج

دانشکده کشاورزی، گروزه زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی«M.Sc.»

گرایش: زراعت

عنوان:

اثر کاربرد  محلول پاشی  سایکوسل و سولفات روی بر ویژگی های رویشی و اجزاء عملکرد رقم باقلای برکت(Vicia Faba cv. Barakat)  در منطقه­ی گرمسیری ممسنی

استاد راهنما:

دکتر بیژن کاوسی

 استاد مشاور:

دکتر عبدالصمد کلیدری

 برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

چکیده1
فصل اول: کلیات

1-1- اهمیت تحقیق

 

 

3

1-2- اهمیت اقتصادی و غذایی باقلا

1-3- فرضیات تحقیق

1-4- اهداف تحقیق

5

7

7

فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده 
2-1- گیاه­شناسی باقلا10
2-2- ارقام باقلا در دنیا12
2-2-1- فلورد12
2-2-2- آسکوت12
2-2-3- بارکول12
2-2-4- فلستا وی اف13
2-2-5- ایکاروس13
2-2-6- آکوادولسی13
2-2-7- منفست14
2-3- ارقام باقلا در ایران14
2-3-1- زهره14
2-3-2- الجزایری14
2-3-3- شاهی15
2-3-4- شاخ بزی15
2-3-5- برکت15
2-3-6- رقم 4/35116
2-3-7- سرازیری16
2-4- نقش عناصر کم­مصرف در گیاه16
2-4-1- روی18
2-4-2- کاربرد روی در زراعت20
2-4-3- نحوه­ی مصرف روی در زراعت21
2-5- تنظیم­کننده­های رشد گیاهی22
2-5-1- کندکننده­های رشد گیاهی22
2-5-1-1- ترکیبات اونیومی23
2-5-1-2- شیوه­ی عمل کندکننده­های رشد اونیومی25
2-5-2- تاثیر کندکننده­های رشد بر بخش­های مختلف گیاه26
2-5-3- انتقال و سوخت و ساز کندکننده­های رشد29
2-5-4- کلرمکوات کلراید32
2-5-4-1- کاربرد کلرمکوات کلراید در زراعت33
2-5-4-2- روش­های مصرف کلرمکوات کلراید35
فصل سوم: مواد و روش کار 
3-1- زمان، موقعیت و شرایط اقلیمی محل آزمایش37
3-2- ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی خاک محل آزمایش37
3-3- مشخصات تیمارهای آزمایشی38
3-4- عملیات آماده­ سازی زمین و کشت40
3-5- روش­های اندازه­گیری فاکتورهای آزمایش41
3-5-1- اندازه­گیری ارتفاع41
3-5-2- شمارش تعداد انشعاب41
3-5-3- شمارش تعداد غلاف41
3-5-4- اندازه­گیری طول غلاف42
3-5-5- اندازه­گیری وزن غلاف42
3-5-6- شمارش تعداد دانه در غلاف42
3-5-7- اندازه­گیری وزن 100 دانه43
3-5-8- اندازه­گیری میزان عملکرد44
3-5-9- اندازه­گیری میزان روی در برگ و دانه44
3-5-9-1- اصول روش44
3-5-9-2- لوازم مورد نیاز45
3-5-9-3- مواد مورد نیاز45
3-5-9-4- روش کار45
3-5-9-5- ملاحظات46
3-5-10- اندازه­گیری میزان پروتئین موجود در دانه47
3-5-10-1- اصول روش48
3-5-10-2- لوازم مورد نیاز48
3-5-10-3- روش کار48
فصل چهارم: نتایج، بحث  
4-1- ارتفاع بوته51
4-2- تعداد انشعاب54
4-3- تعداد غلاف56
4-4– طول غلاف57
4-5- تعداد بذر در غلاف59
4-6- وزن غلاف62
4-7- وزن صد دانه64
4-8- عملكرد65
4-9- ميزان عنصر روي برگ68
4-10- ميزان عنصر روي بذر70
4-11- ميزان پروتئين بذر

فصل پنجم: نتیجه­گیری کلی و پیشنهادها

72
4-12- نتیجه ­گیری کلی77
4-13- پیشنهادها78
  
– فهرست منابع79

چکیده

 

باقلا یکی از مهمترین محصولات زمستانه­ی دارای ارزش غذایی بالا در دنیا و ایران می­باشد. به منظور ارزیابی اثر محلول پاشی کندکننده­ی رشد گیاهی (سایکوسل یا CCC) و سولفات روی بر ویژگی­های رویشی، اجزاء عملکرد و محتوای روی و پروتئین باقلای رقم برکت، آزمایشی به صورت فاکتوریل که فاکتور اول شامل سطوح مختلف سایکوسل (0 ،500 ،1000و1500 میلی­گرم در لیتر) و فاکتور دوم شامل سطوح مختلف سولفات روی (0 ،2 و4  در هزار) بود، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا گردید. نتایج تجزیه­ی واریانس نشان داد که کاربرد سولفات روی موجب افزایش معنی­دار میزان عملکرد، پروتئین و محتوای روی در دانه گردید، اما کاربرد سایکوسل کاهش ارتفاع، افزایش انشعاب و افزایش عملکرد را در پی داشت. بیشترین عملکرد غلاف (83/3 کیلوگرم در مترمربع) از محلولپاشی سایکوسل با غلظت 1500 میلیگرم در لیتر به دست آمد. بالاترین میزان روی (18/60 میلیگرم در لیتر) و پروتئین (25/27%) دانه، به ترتیب، از محلول پاشی توام سولفات روی با غلظت 4 در هزار و سایکوسل با غلظت 500 میلی گرم در لیتر و همچنین محلول پاشی سولفات روی با غلظت 4 در هزار حاصل شد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، کاربرد کندکننده­ی رشد سایکوسل 500 میلی گرم در لیتر و سولفات روی 4 در هزار به منظور کنترل رشد رویشی و افزایش کمی و کیفی محصول باقلای رقم برکت در منطقه­ی ممسنی قابل توصیه است.

واژه­های کلیدی: باقلا، رقم برکت، سایکوسل، سولفات روی، عملکرد، پروتئین

 

 

  • اهمیت تحقیق

 باقلا[1] يكي از بقولات زراعي بسيار قديمي است. بذرهاي اين گونه از محل­هاي مربوط به عصر نوسنگي در اسپانيا و اروپاي شرقي و همچنين مكان­هاي عصر مفرغ در سوئد و ايتاليا كشف شده است. Vicia faba حدود 1800 سال قبل از ميلاد در اروپا كشت ­مي­شده­ است (پارسا و باقری، 1387).

منشأ باقلا در ناحيه­ی مديترانه­ای جنوب­ غرب آسياست و بسيار نزديك به جنس vicia phiniama كه به ­صورت وحشي در الجزاير مي­رويد، می­باشد (كوچكي و بنایان اول، 1388). احتمالآً مركز ثانويه­ی آن افغانستان و اتیوپي مي­باشد. به ­طور كلي از ‌آن­جا كه بقایاي به ­دست­ آمده مربوط به حدود 2000 تا 3000 سال قبل از ميلاد در حوزه­ی مديترانه­اي كشف ­شده است، اهلي­ شدن بايستي 1500 تا 2000 سال قبل از آن انجام شده ­باشد. مطابق شواهد باستان ­شناسي به­ نظر مي­رسد كه محتمل­ترين ناحيه­ی اهلي­ شدن باقلا مديترانه­ی شرقي و خاور نزديك باشد. طي اهلي ­شدن، باقلا توسط انسان به نواحیي كه از نظر اقليمي متفاوت بوده و در عين حال شباهت­هايي نيز داشتند، منتقل ­شد. باقلا به ­طور وسيعي در مناطق معتدله و ارتفاعات بلند مناطق گرمسيري (مانند نواحي شمالي در آمريكاي ­لاتين و اتيوپي) كشت مي­شود. اين محصول در آمريكا، آفريقاي­ شرقي و هاوايي وجود دارد و تنوع وسيعي از تيپ­هاي آن كشت مي­شود. ارقام دانه­ريز در شمال­ اروپا، دره­ی ­نيل، اتيوپي، افغانستان، شبه­ قاره­ی ­هند و آمريكاي­ شمالي غالب است. در بيشتر مناطق ديگر نظير حوزه­ی مديترانه، آسياي ­غربي، چين و آمریكاي­ لاتين، تيپ­هاي دانه­ درشت اهميت بيشتري دارند. در اغلب كشورهاي پيشرفته، باقلا بيشتر به ­منظور تغذيه­ی دام استفاده ­مي­شود، در حالي­ كه در برخي از كشورهاي در ­حال توسعه هنوز هم به ­عنوان غذاي انسان مورد كشت و كار قرار مي­گيرد (پارسا و باقری، 1387).

باقلا یکی از مهمترین محصولات زمستانه­ی دارای ارزش غذایی بالا در جهان است. دانه­های بالغ باقلا منبع خوب پروتئین (حدود 25 درصد دانه­های خشک)، نشاسته، سلولز، ویتامین ث و مواد ­معدنی هستند (Hamilton, 2005)؛ بنابراین این گیاه اهمیت فزاینده­ای برای غذای انسان و حیوان در آینده دارد. با توجه به این مسئله بهبود ساختار گیاه، مولفه­های مربوط به عملکرد و همچنین کیفیت عملکرد دانه (که به ­واسطه­ی محتوای کلی کربوهیدرات و پروتئین نشان­ داده ­می­شود)، از جمله مواردی می­باشند که در تحقیقات در زمینه­ی حبوبات از جمله باقلا مد نظر محققان قرار می­گیرد (Ibrahim et al., 2007).

تنظیم­کننده­های رشد گیاهی به ­خاطر تاثیر در رشد و نمو در غلظت­های خیلی ­کم شناخته شده­اند (Jules et al., 1981). در این ­میان تاثیر تنظیم­کنندگی رشد کلرمکوات­ کلراید نخستین­ بار توسط تولبرت (1960)، در طیف وسیعی از گیاهان به ­اثبات ­رسید. هدف اولیه از کاربرد کلرمکوات­ کلراید در تولید گیاهان زراعی به اثر ضد خوابیدگی آن محدود می­شود. نتایج پژوهش­های بعدی نشان­ داد که کاربرد کلرمکوات­ کلراید حتی در غیاب خوابیدگی[2] (ورس) هم باعث افزایش عملکرد در دانه می­گردد (Ma and Smith, 1992). از طرف ­دیگر عناصر ریزمغذی در گیاهان زراعی با تاثیر بر فرایندهای رشد و نموی، شاخص­های کمی و کیفی آنها را تغییر می­دهند (بابائیان و همکاران، 1387). مصرف عناصر ریزمغذی علاوه ­بر نقشی که در افزایش عملکرد کمی و کیفی محصولات کشاورزی دارند، در سلامتی انسان و دام، که از مواد اولیه­ی گیاهی استفاده ­می­کنند، نیز تاثیر بسزایی دارند (پارسا و باقری، 1387). در مطالعات صورت­ گرفته مشخص ­شده ­است که اکثر خاک­های ایران دارای pH  بالا و مقادیر زیادی آهک هستند (ملکوتی و غیبی، 1376؛ غیبی، 1376). در این ­نوع خاک­ها حلالیت عناصر ریزمغذی کم است و همین ­امر منجر به کاهش قابلیت در دسترس ­بودن این عناصر برای عمده­ی گیاهان زراعی می­شود (ملکوتی و غیبی، 1376؛ Sigh et al., 1996). در این­ میان روی از جمله عناصر کم­ مصرفی است که کمبود آن در خاک­های زراعی ایران هم به دلیل موارد ذکر شده در بالا و هم عدم رواج مصرف کودهای محتوی روی عمومیت دارد (ملکوتی و طهرانی، 1378).

با­ توجه به مطالب بالا و به ­دلیل تحقیقات کمی که در مورد اثرات عناصر کم­ مصرف از جمله روی و همچنین کندکننده­های رشد گیاهی مانند سایکوسل بر روی گیاه باقلا صورت گرفته است، انجام بررسی در چنین زمینه­هایی می­تواند کمک قابل­ توجهی به شناخت بهتر و بیشتر اثرات این مواد بر روی گیاه باقلا در جهت افزایش کمیت و کیفیت محصول داشته ­باشد.

اهميت اقتصادي و غذايي باقلا

 باقلا يكي از مهمترين محصولات زمستانه­ی داراي ارزش‌ غذایی بالا در جهان است (Ibrahim et al., 2007). اين گياه از نظر اهميت بعد از لوبيا، نخودفرنگي و نخود در مقام چهارم قرار دارد و به­ عنوان يكي از حبوبات اصلي در كشورهاي چين، مصر، اتیوپي، شمال­ سودان، منطقه­ی ­مديترانه و ارتفاعات آمريكاي­ لاتين كشت ­مي­شود. باقلا در ايران نيز در استان­هاي گيلان، مازندران، گلستان، لرستان و خوزستان كشت­ مي­شود. كل سطح زير كشت باقلا در كشور حدود 9573 هكتار است كه حدود 7398 هكتار آن به صورت كشت آبي و حدود 2176 هكتار به صورت ديم عمدتاً در شمال كشور كشت­ مي­شود. استان لرستان با سطح زير كشت 2130 هكتار در مقام اول و استان­هاي گلستان، مازندران، خوزستان و گيلان در مكان­هاي بعدي قرار دارند. كل توليد باقلا در ايران حدود 13757 تن است كه استان لرستان با توليد 4032 تن باز هم در مقام اول و استان­هاي گلستان، مازندران و خوزستان در مكان­هاي بعدي قرار دارند. كمترين مقدار توليد و سطح زير كشت مربوط به استان­هاي قم، خراسان شمالي و سمنان است. باقلا در كشورهاي صنعتي به­ عنوان غذاي دام از جمله اسب، خوك، ماكيان و كبوتر و در كشورهاي در حال ­توسعه به عنوان غذاي انسان مطرح­ است. ارزش غذايي باقلاي سبز كم و بيش مانند نخودفرنگي و لوبيا است، اما ممكن ­است به عنوان سبزی مصرف­ شود يا به صورت خشك شده يا حتي كنسرو شده نيز استفاده ­شود. در هندوستان دانه­هاي خشك­ شده­ی آن مانند بادام ­زميني مصرف­ مي­شود. كاه آن به عنوان فرش و يا به ­عنوان سوخت در قسمت­هايي از سودان و اتيوپي كاربرد دارد (کاظمی پشت مساری، 1388). علاوه بر اين باقلا خواص دارويي براي بيماري­هاي سنگ ­كليه، مرض ­كبد و بيماري­های چشمي دارد (Akcin, 1988).

در كنار اين كاربردها، ويژگي‌هايي از قبيل عملكرد بالا، دانه­هاي كوچك، فاكتورهاي غير تغذيه­اي كم، توانايي بالاي سازگاري با كشاورزي مدرن، طول ­عمر انبارداري، انتقال آسان و قيمت پايين، اين گياه را براي كشاورزان، كارخانه­داران و از نظر تغذيه­اي جالب­ ساخته ­است (Duc, 1997). از نظر ارزش­ غذايي، باقلا يكي از منابع مهم پروتئين و انرژي براي بسياري در‌ آفريقا، آسيا و آمريكاي لاتين و يك جايگزين خوب براي پروتئين گران گوشت و ماهي مي­باشد (Ibrahim et al., 2007). بذور بالغ باقلا سرشار از پروتئين، نشاسته، سلولز، ويتامين و مواد معدني هستند (Hamilton, 2005).

با وجود ارزش­ غذايي بسيار قابل ­توجه باقلا و كيفيت بالاي پروتئين آن و اگر چه تاريخ استفاده از باقلا به­ عنوان غذا بسيار طولاني است، اما هنوز به ­طور جهاني پذيرفته ­نشده است. بيشترين مصرف غذايي آن در مديترانه­ی­ شرقي و مناطق شرق­ ميانه است، اما در همين مناطق نيز مردم فقير از ‌آن استفاده مي­كنند. نكته­ی مهم در ارزش غذايي باقلا وجود اسيد آمينه­ی ليزين است كه از جمله اسيد آمينه­هاي ضروري بوده و بدن قادر به ساخت آن نيست. 8/1 درصد از وزن باقلا اسيد آمينه­ی ليزين است. جداول زير به­ ترتيب اسيد آمينه­هاي موجود در‌ باقلا (جدول 1-1)، مقايسه­ی تركيبات آن با سويا (جدول 1-2) و درصد تركيبات ماده­ی خشك آن (جدول 1-3) را نشان­ مي­دهند (کوچکی و بنایان اول، 1388).

جدول 1-1- اسيد آمينه­هاي موجود در باقلا بر اساس درصد كل ازت موجود در دانه­ی آن

اسيد آمينهدرصداسيد آمينهدرصد
اسپارتيك4متيونين4
ترئونين5/0ليزين6/0
سرین3/0ايزولوسين1/0
آسپاراژين21لوسين1/0
گلوتاميك اسيد2/1تیروزين3/0
گلوتامين8/5فنيل آلانين5/0
پرولين4/2هيستيدين7/0
گليسين1آرژنين6/35
آلانين7/3آلفا آمينو بوتيريك اسيد4/0
والين5/0تريپتوفاننادر

مأخذ: زراعت حبوبات، کوچکی وبنایان اول(1388)

جدول1-2- مقايسه بين تركيبات سويا و باقلا

درصدسوياباقلا
رطوبت255
پروتئين95/9086
خاكستر4/22/5
نشاستهبسيار كم4/0
چربي1/209/0

مأخذ: زراعت حبوبات، كوچكي و بنایان اول(1388)

جدول 1-3- درصد تركيب ماده خشك در بذر باقلا

ترکیبزمستانه (%)بهاره (%)
پروتئين خام5/264/31
پروتئين خالص242/28
فيبر خام98
خاكستر44
سيلسيم1/01/0
كلسيم19/016/0
فسفر68/066/0
منيزيم13/013/0
پتاسيم22/114/1
سديم02/0

 

01/0

مأخذ: زراعت حبوبات، كوچكي و بنایان اول(1388)

-3- فرضيات تحقیق

 1. کاربرد سطوح مختلف سایکوسل به صورت محلول پاشی می­تواند باعث کنترل رشد رویشی و افزایش عملکرد رقم باقلای برکت شود.

  1. کاربرد سطوح مختلف سولفات روی به صورت محلول پاشی می­تواند باعث بهبود ویژگی­های رویشی و افزایش عملکرد رقم باقلای برکت شود.
  2. برهمکنش سایکوسل و سولفات روی می­تواند موجب افزایش عملکرد گردد.

 -4- اهداف تحقيق

بررسی اثر کاربرد کندکننده­ی رشد سایکوسل بر کنترل رشد رویشی و افزایش عملکرد در رقم باقلای برکت.

  1. بررسی اثر کاربرد سولفات روی بر بهبود عملکرد رقم باقلای برکت.

 بررسی برهمکنش سایکوسل و سولفات روی بر ویژگی­های رویشی و اجزای عملکرد رقم باقلای برکت.

4 .کاهش درصد پوکی غلاف­ها و افزایش عملکرد دانه

 

2- مروری بر تحقیقات انجام شده

  2-1- گياه­شناسي باقلا

 باقلا جزء گياهان زمستانه­ی عالي گلدار، از راسته­ی دولپه­اي­ها[3]، خانواده­ی بقولات[4]، زيرخانواده­ی پروانه­آسايان[5] و جنس vicia مي­باشد. در زيرخانواده­ی پروانه­آسا 480  جنس و 14700 گونه وجود دارد، كه بسياري از آنها منابع مهم غذايي بشر و حيوانات هستند (كوچكي و بنایان اول، 1388). جنس بزرگ vicia داراي بيش ­از 130 عضو مي­باشد. باقلا متعلق به زيرجنس vicia است كه 6 گونه دارد. اين گياه، ديپلوئيد با 6 جفت كروموزوم (2n=2x=12) مي­باشد كه در تلاقي با ساير گونه­ها هيبريد باروري توليد نمي­كند. اين گياه يك گونه با دگرگشني ناقص[6] است كه ميزان دگرگشني آن بين 20 تا 60 درصد گزارش­ شده ­است. باقلا عمدتاً توسط حشرات، دگرگرده ­افشاني مي­شود. از نظر مورفولوژيكي، باقلا گياهي يكساله[7]، ايستاده، مستحكم و قوي­بنيه، صاف (بدون كرك) و پربرگ به ­ارتفاع 30 تا 180 سانتي­متر است. ساقه­ی آن قوي، چهارگوش و توخالي با 2 تا 7 شاخه در پايه­ی بوته مي­باشد. برگ­هاي آن متناوب و مركب بوده و برگچه­ها 2 تا 6 عدد، بيضوي تا كشيده و به ابعاد 3 تا 10 سانتي­متر طول در 1 تا 4 سانتي­متر عرض مي­باشد. گل­هاي آن به رنگ سفيد كدر با لكه­هاي ارغواني درشت بوده و گل­آذين، كوچك، محوري با دمگل كوتاه و1 تا 6 گل است. پيشرفت گلدهي از قسمت­هاي پاييني تا قسمت نوك ساقه بوده و 14 تا 20 روز طول مي­كشد (پارسا و باقری، 1387). بر اثر رقابت و تراكم بوته­ها، گل­ها در گره­هاي بالايي تشكيل ­مي­شوند (پیوست، 1381). با شروع رشد زايشي تمايل به ادامه­ی رشد رويشي در آن ديده ­مي‌شود (كوچكي و بنایان اول، 1388؛ هاشم آبادي و صداقت حور، 1385).

ميوه­ی باقلا، مانند ساير گياهان اين خانواده، غلافي ­است به طول 10 تا 20 سانتي­متر و داراي 3 تا 8 دانه در هر غلاف است (كوچكي و بنایان اول، 1388). غلاف­هاي آن شبه استوانه­اي تا پهن، در ارقام زراعي به ­طول 5 تا 10 سانتي­متر و در ارقام باغي تا 30 سانتي­متر مي­باشد (پارسا و باقری، 1387).

شكل و اندازه­ی دانه­ها  و نيز رنگ آنها نسبت به ارقام مختلف متفاوت است (كوچكي و بنایان اول، 1388)، و از فشرده (كتابي) تا كروي وجود دارد. طول بذور حدود 1 تا 6/2 سانتي­متر و به ­رنگ سفيد، سبز، قهوه­اي، ارغواني يا سياه مي­باشد. ارقام آن بر اساس اندازه­ی بذر به سه نوع تقسيم­ مي­شوند: ارقام دانه ­درشت، ارقام دانه­ ريز و ارقام دانه ­متوسط[8]. جوانه­زني بذر به صورت هيپوجيل[9] (لپه­ها زير خاك) است (پارسا و باقری، 1387). لپه­ها بافت ذخيره­ی بذرها هستند و 84 تا 88 درصد وزن خشك بذر را تشكيل ­مي­دهند و 11 تا 14 درصد آن پوسته مي­باشد. متوسط مقدار پروتئین در بذر خشک آن 4/23 درصد می­باشد (كوچكي و بنایان اول، 1388).

باقلا جزء گياهان مقاوم ­به ­سرما به ­حساب­ مي­آيد (تصدیقی، 1364). اين گياه محصول فصل خنك است  و تا 5 درجه­ی سانتيگراد را تحمل ­مي­كند. گرماي زياد در اين گياه اختلالات رشد جنين، ريزش گل­ها و كاهش تعداد بذرها در غلاف را به ­همراه ­دارد (هاشم آبادي و صداقت حور، 1385). رشد و نمو و تشكيل ميوه در گياه منوط به دماي كم و رطوبت بالاي محيط است. اين گياه نسبتاً روز بلند است (پیوست، 1381).

باقلا داراي يك ريشه­ی اصلي كاملاً رشد كرده مي­باشد و ريشه­هاي فرعي آن به ­خوبي رشد نكرده­اند (كوچكي و بنایان اول، 1388). ريشه­ها قوي و منشعب هستند و تا عمق 100 الي 120 سانتی­متر در خاك نفوذ مي­كنند (كوچكي و بنایان اول،1388؛ هاشم‌آبادي و صداقت حور، 1385). ريشه­هاي فرعي به ­طور مورب در داخل خاك رشد و نمو كرده و گره­هاي تثبيت ازت نيز بر روي آن­ها ديده مي­شود (كوچكي و بنایان اول، 1388). ريشه­ی اصلي اين گياه توانايي نفوذ در خاك­هاي فشرده و سنگين را دارد و بقاياي ساقه­ی آن با دوام طولاني به كاهش فرسايش خاك كمك­ مي­كند (كاظمي پشت مساری، 1388).

2-2- ارقام باقلا در دنيا

 2-2-1- فلورد[10]

اولين رقمي ­است كه براي كشاورزان استراليايي معرفي ­شد. به ­طور گسترده­اي رشد مي­كند. دانه­هاي كوچك آن، هر 100 عدد حدود 30 تا 45 گرم وزن دارد. پوسته­ی دانه به­رنگ قهوه­اي يا زرد كمرنگ است. در آزمايش­هايي كه در نقاط مختلف انجام­ شده، اين رقم عملكرد خوبي نشان­ داده؛ ولي به بيماري­هاي لكه­ قهوه­اي[11] و برق ­زدگي[12] خيلي حساس است، كه باعث كاهش عملكرد آن مي­شود. كاربرد قارچ­كش براي كنترل بيماري در اغلب نواحي آلوده است.

2-2-2- آسکوت[13]

 يك گزينش از رقم فلورد است كه در جنوب استراليا در سال 1996 تحت برنامه­ی PBR  آزاد شد. اين رقم مقاوم به بيماري برق ­زدگي است. در اغلب صفات مشابه رقم فلورد می­باشد. چون در زراعت آن كمتر از قارچ­كش استفاده­ مي­شود، عملكرد بهتري از نظر كيفيت دانه دارد. دانه­هاي اين رقم حالت رنگ­ پريدگي را نشان ­مي­دهند.

2-2-3- بارکول[14]

 اخيراً از رقم فلورد آزاد شده و توسط برنامه­ی PBR به­ ثبت ­رسيده ­است. اين رقم در نوع دانه و حساسيت به بيماري شبيه رقم فلورد می­باشد، اما غلاف­هاي بيشتري در هر گره در ساقه دارد.

2-2-4- فلستا وی اف[15]

 رقم جديدي كه در سال 1998 آزاد شده و به ­طور جزئي دانه­اش بزرگتر از رقم فلورد است. اين رقم نسبت به بيماري لكه ­قهوه­اي و برق ­زدگي بيشتر از رقم فلورد مقاومت نشان می­دهد. عملكرد خوبي در اغلب جاهايي كه كشت ­مي­شود، دارد. فلستا وی اف تحت پوشش برنامه­ی PBR می­باشد.

تعداد صفحه :107

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

:        ****       serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :