دانلود متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبيات فارسي

گرایش : زبان و ادبيات فارسي

عنوان : آيين، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد ياسوج

 دانشكده ادبيات و علوم انساني

پايان‌نامه براي دريافت درجه كارشناسي ارشد «M. A. »

گرایش: زبان و ادبيات فارسي

عنوان:

آيين، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

استاد راهنما:

دكتر جليل نظري

استاد مشاور:

دكتر مهدي فاموري

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فهرست مطالب

عنوان                              صفحه

چكيده. 1

مقدمه. 2

فصل اول: کلیات

1- كليات… 5

1-1-هدف پژوهش…. 5

1-2-پیشینه‌ی پژوهش…. 5

1-3-روش تحقيق.. 6

فصل دوم: بحثي درباره‌ي خانقاه

2- بحثي درباره‌ي خانقاه. 8

2-1- خانقاه 8

2-2-اشكال گوناگون كلمه‌ي خانقاه 9

2-3- اجزاي تركيبي خانقاه 10

2-4-تأسيس اوّلين خانقاه و سير تاريخي آن.. 10

2-5- محّل بنّاي خانقاه 14

2-6- متصوّفه‌ي ايران و استقلال خانقاه‌هاي ايراني.. 14

2-7-كانون‌هايي كه قبل از احداث خانقاه، اعمال خانقاهي در آن ها اجرا مي‌شد. 15

2-7-1- مسجد. 16

2-7-2- مدرسه. 17

2-7-3- دويره 17

2-7-4-صومعه. 18

2-7-5- رباط.. 18

2-7-6- آرامگاه 19

2-8-موارد استفاده از خانقاه 20

2-9-ساختار خانقاه 21

2-10-گله از خانقاه و خانقاه داري.. 22

2-11- خانقاه و علم و فرهنگ…. 22

2-11-1- ايجاد كتابخانه. 23

2-11-2- وعظ و خانقاه 23

2-11-3-تدريس علوم اسلامي در خانقاه 24

2-11-4-تفسير قرآن در خانقاه 25

فصل سوم: ادبيات خانقاهي

3- ادبيات خانقاهي.. 27

3-1- رواج تصوّف و ادبيات… 27

3-2- وضع اوّلیه‌ی شعر عرفانی در قرن ششم.. 28

3-3-اشعار اخلاقی پیش زمینه شعر عرفانی.. 30

3-4-شعر آغازین عرفانی با مضامین موعظه و تنبیه. 31

3-5-شعرمبتنی بر شرع. 31

3-6- ادبیات خانقاهی.. 32

3-7- تنوّع در ادبیات صوفیانه‌ي خانقاهی.. 33

3-8- نثر صوفیانه. 34

3-9- شعر صوفیانه. 35

3-10- مثنوی قالب رایج ادبيات خانقاهي.. 36

3-11-شاعران خانقاهي.. 36

3-11-1-سنایی.. 37

3-11-2-عطار 39

3-11-4-مولوی.. 40

فصل چهارم: آيين، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

4- آيين، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم.. 43

4-1- سماع و آداب آن.. 43

4-1-1-آداب نشستن قبل از شروع سماع. 43

4-1-2-اوقات سماع. 44

4-1-3-سماع به دور از چشم نامحرّمان.. 45

4-1-4-پرهیز از طعام و سفره در سماع. 45

4-1-5-اهلیّت داشتن محفل سماع. 45

4-1-6-شرایط حضور در محفل سماع. 46

4-1-7-به جای آوردن نماز استخاره قبل از حضور در محفل سماع. 46

4-1-8-مکان سماع. 46

4-1-9-حکم عدم تمایل صوفی به سماع. 47

4-1-10-شرایط تشکیل محفل سماع. 47

4-1-11-پرهیز از دعوی غلبه‌ي حال در سماع. 47

4-1-12-خودداری کردن از حرکت در سماع در حضور پیر. 48

4-1-13-احکام کمک خواستن و کمک کردن در سماع. 48

4-1-14-ممانعت از  حضورجوانان بی ریش در سماع. 49

4-1-15-سماع با دف و نای و رقص…. 49

4-1-16-اجتناب از تبسّم و لهو در سماع. 50

4-1-17-سماع با اذن و حضور شیخ.. 50

4-1-18-حضور اخوان در محفل سماع. 50

4-1-19-روی در پای شیخ مالیدن در سماع. 51

4-1-20-احتراز از تكلّف در سماع. 51

4-1-21-اجتناب از سماع در حضور زنان و مردان جوان.. 52

4-1-22-ذكر به جاي سماع. 52

4-1-23-قوّال مجلس سماع. 52

4-1-24-قوال از جنس سالكان.. 53

4-1-25-ضرورت قوّال ريش دار 53

4-1-26-احتراز از دخالت در كار قوّال.. 53

4-1-27-اجتناب از مدح و ذم قوّال.. 54

4-1-28-پاداش قوّال.. 54

4-1-29-خرقه دري مجلس سماع. 54

4-1-30-القا وتخریق خرقه در سماع فقط در صورت غلبه‌ي حال.. 55

4-1-31-چه نوع خرقه اي شايستگي پاره كردن در محفل سماع را داشت؟. 56

4-1-32-انواع خرقه‌هاي القا شده در سماع. 56

4-1-33-حكم خرقه‌ي صحيحه در سماع. 56

4-1-34-خرقه‌ي صحيح را به تبع خرقه‌ي پاره،  پاره كردن.. 57

4-1-35-خرقه صحيحه از آن جماعت… 58

4-1-36-سهيم شدن از خرقه بدون حضور در حلقه‌ي سماع. 58

4-1-37-احكام خرقه‌ي القا شده از سر غلبه‌ي حال.. 59

4-1-38-خرقه القا شده از آن درويش…. 60

4-1-39-گرفتن خرقه از قوّال با ايثار كردن چيزي هم ارزش با آن.. 61

4-1-40-هديه كردن خرقه به قوّال در صورتي كه با ميل خود آمده بود. 61

4-1-41-آوردن فدايي در ميان، جهت گرفته خرقه. 61

4-1-42-قريب العهد بودن خرقه به حقّ متعال.. 62

4-1-43-خرقه و عمامه انداختن شيخ و جوانان.. 62

4-1-44-حكم خرقه و دستار افكنده شده 63

4-1-45-خرقه‌ي القا شده ازآن جماعت… 63

4-1-46-پاره كردن خرقه به متابعت شيخ و متقدم. 63

4-1-47-حكم خرقه اي كه به متا بعت خرقه‌ي شيخ القا مي‌شد. 64

4-1-48-فرستادن خرقه‌هاي پاره شده به  سايرخانقاه ها 64

4-1-49-سهيم كردن مريدان ساكن شهر از خرقه‌هاي پاره شده در سماع. 65

4-1-50-حكم پاره‌هاي خرقه كه به درويشان و مريدان مي‌رسيد. 65

4-1-51-امساك شيخ در مورد خرقه‌ي القا شده‌ي خود و وظيفه‌ي مريدان در برابر او 65

4-1-52-حكم خرقه‌ي درويشي كه در سماع خود را برهنه مي‌كرد. 66

4-1-53-بي نصيب بودن قوّال از خرقه. 66

4-1-54-حكم خرقه اي كه با مطايبه القامي شد. 67

4-2-آداب لباس پوشيدن صوفيان.. 67

4-2-1-تهيّه‌ي لباس از وجهي جلال.. 67

4-2-2-اقسام پوشندگان لباس…. 68

4-2-3-تهيّه‌ي لباس از تكه‌هاي دور انداخته. 68

4-2-4-پوشيدن لباس كم قيمت… 69

4-2-5-پوشيدن لباس‌هاي دون دراقتدا به انبياء 69

4-2-6-پوشش بنابر متقضای رفق و یاری نفس…. 69

4-2-7-پوشش جهت اخفای حال.. 70

4-2-8-پوشیدن لباس فتوحی از نوع نرم و خشن.. 70

4-2-9-خرقه پوشی و گونه های آن.. 71

4-2-10-تعریف خرقه. 71

4-2-11-خرقه پوششی به تقلید اهل صفّه. 72

4-2-12-فواید خرقه. 72

4-2-13-اجزای ترکیبی خرقه. 73

4-2-14-خرقه نشان شایستگی درویش…. 74

4-2-15-امتحان ورودی برای دریافت خرقه. 75

4-2-16-خرقه ی ارادت، خرقه‌ي تبرّک وخرقه‌ي ولایت… 75

4-2-17-محدودیت در خرقه دادن.. 76

4-2-18-خرقه پوششی نشان سر سپردگی برابر مراد و پیر. 76

4-2-19-خرقه‌ي دوتايي صوفيان.. 77

4-2-20-خرقه‌ي آستين كوتاه 77

4-2-21-خرقه‌ي هزار ميخي.. 78

4-2-22-دلق صوفيان.. 78

4-2-23-اقسام دلق.. 78

4-2-24-دلق ملمع.. 79

4-2-25-شيوه‌ي پوشيدن خرقه. 80

4-2-26-اوصاف پوشاننده‌ي خرقه. 80

4-2-27-اوصاف درويش خرقه گيرنده 81

4-2-28-اختيار رنگ خرقه بر حسب سيرت و باطن.. 81

4-2-29-اختيار خرقه‌ي كبود. 82

4-2-30- انتخاب جنس و رنگ خرقه به صلا حدید شیخ.. 84

4-2-31-احتراز از فروختن خرقه. 84

4-3-درآمد خانقاه ها 85

4-3-1-توکّل سالکان.. 85

4-3-2-مسئله‌ي فقر صوفیان.. 87

4-3-3-در یوزه وگدایی کردن.. 87

4-3-4-درآمد صوفيان شاغل.. 88

4-3-5-وام گيري.. 89

4-3-6-فتوح.. 90

4-3-7-كمك رجال سياسي.. 91

4-3-8-بهره وري از ثروت اعضاي توانگر. 91

4-3-9-نذور 92

4-3-10-مخالفان كمك پذيري صوفيان.. 93

4-4-آداب مريدپذيري.. 94

4-4-1-مريد پذيري قراردادي.. 95

4-4-2-آداب تلقين ذكر به مريد قراردادي.. 96

4-4-3-مسامحت در پذيرش مريد. 96

4-4-4-سخت‌گيري در پذيرش مريد. 97

4-5-تجرّد و تأهل صوفيان.. 99

4-5-1-آفت تجرّد صوفيان.. 99

4-5-2-آداب سالكان مجرّد. 99

4-5-3-ادب سالك متأهل.. 100

4-5-4-توجّه به وقت جهت اداي فرايض و هم نشيني با ساير اخوان.. 101

4-6-آيين سرتراشي مريدان نوپا 101

4-7-شيوه‌ي بيعت با شيخ.. 102

4-8-آداب مريد در خدمت شيخ خانقاه 103

4-8-1-طلب شيخ.. 104

4-8-2-توبه‌ي نصوح كردن.. 105

4-8-3-زهد اختيار كردن و مرقّعه پوشيدن.. 105

4-8-4-اظهار اسرار با شيخ.. 105

4-8-5-دعاي استخاره قبل از زيارت شيخ.. 106

4-8-6-گردن نهادن حكم شيخ در مورد خطاها 106

4-8-7-غسل كردن و وضوگرفتن قبل از زيارت شيخ.. 107

4-8-8-ترك هر گونه خواسته و اراده 107

4-8-9-احتراز از اعتراض بر شيخ.. 107

4-8-10-ضرورت نگاه نكردن به جوانب در محضر شيخ.. 108

4-8-11-ادب نگاه نكردن به شيخ.. 108

4-8-12-اطاعت از شيخ بدون تعلّل و درنگ…. 109

4-8-13-احترام به شيخ.. 109

4-8-14-ادب صحبت كردن با صداي آهسته. 110

4-8-15-ضرورت گرفتن اذن و رخصت از شيخ.. 110

4-9-آداب شيخي در خانقاه 111

4-9-1-رعايت آداب نشستن بر منصب شيخي.. 111

4-9-2-امتحان كردن مريد. 112

4-9-3-آگاه نكردن مريد از چگونگي زيستن شيخ.. 112

4-9-4-تنبيه كردن مريدي كه بدون رخصت از خلوت گاه بيرون مي‌آمد. 113

4-9-5-كوتاهي نكردن در حقّ مريدان.. 113

4-9-6-بازخواست كردن مريدان.. 114

4-9-7-ضرورت رخصت دادن شيخ به مريدان.. 114

4-9-8-اغماض از خطاهاي مريدان.. 114

4-9-9-تنبيه كردن مريد جهت آوردن دلايل عقلي و رجوع نكردن به سخنان شيخ.. 115

4-9-10-تنزّه از مال مريدان.. 115

4-9-11-اخراج مريد از خانقاه جهت بي حرمتي به شيخ.. 116

4-9-12-رفق و مدارا با مريدان.. 116

4-9-13-منع مريد از ملاقات با شيخ ديگر. 117

4-9-14-منع مريد از هم صحبت شدن با اصحاب ديگر. 117

4-9-15-محدوديت شيخ در ملاقات با اصحاب و خواص…. 118

4-9-16-داشتن خلصت ايثار 119

4-9-17-نماز خواندن شيخ در خلوتگاه مريد مبتدي.. 119

4-10-خلافت و نمايندگي مشايخ.. 120

4-10-1-انتخاب جانشين توسّط مشايخ.. 120

4-10-2-امتحان كردن مريد جهت جانشيني.. 121

4-10-3-تأثير روابط خويشاوندي در انتخاب جانشين.. 121

4-10-4-مطيع بودن شيوخ انتخابي.. 122

4-11-تنبيه انظباطي مريدان.. 122

4-11-1-ماجرا 123

4-11-2-سر برهنه وارد عرصه‌ي تنبيه شدن.. 123

4-11-3-احتراز از سخن بيهوده در ماجرا 124

4-11-4-تميز بودن درويشان و دوري از تكبّر و درشتي در ماجرا 124

4-11-5-همّت كردن مقدّم اصحاب در عرصه‌ي تنبيه قبل از سايرين.. 124

4-11-6-پاره كردن خرقه‌ي درويش خاطي در تنبيه ماجرا 125

4-11-7-نمونه‌هاي تنبيه ماجرا 125

11-8-غرامت و پاي‌ماچان.. 126

4-11-9-بازگرفتن خرقه از درويش خاطي.. 126

4-11-10-ادب كردن درويش خاطي توسّط شيخ و خادم. 127

4-11-11-آوردن چيزي به ميان درويشان بعد از استغفار 127

4-11-12-حكم كردن در مورد هر چيزي كه ميان مي‌آوردند. 128

4-11-13-بوسيدن دست مقدّم بعد از استغفار 128

4-11-14-اظهار دوستي بعد از استغفار شخص…. 129

4-11-15-صفا بعد از صلح و آشتي.. 129

4-12-آداب زيستن صوفيان با هم.. 129

4-12-1-تصرّف در مال‌يكديگر و عدم مالكيّت… 130

4-12-2-ضرورت مهاجرت هم نشين.. 131

4-12-3-خصلت ايثار 131

4-12-4-استعمال الفاظ خاص…. 132

4-12-5-احتراز از دشمني و كينه. 132

4-12-6-امير كردن هم‌نشين.. 132

4-12-7-انصاف از خود دادن.. 133

4-12-8-اخي خواندن همديگر. 134

4-12-9-احتراز از قرض و عاريت… 134

4-12-10-نصيحت كردن و پذيرفتن.. 135

4-12-11-رفتار با همنشين به اندازه درجت او 135

4-12-12-اجتناب از مدارا و اعتذار 135

4-12-13-پوشش معايب و كشف محاسن.. 136

4-12-14-غمگين شدن جهت رفيق.. 136

4-12-15-عدم بانگ زدن بر كسي.. 137

4-12-16-تغافل از خطاي هم‌نشين.. 137

4-12-17-عدم تسليم برابر اموري غير از مسلك طريقت… 137

4-12-18-انتخاب هم‌نشين هم‌جنس…. 138

4-12-19-احتراز از نافرماني.. 138

4-12-20-وفاي به عهد هم‌نشينان.. 138

4-13-رياضت و انواع آن در آيين تصوّف… 139

4-13-1-مبارزه با نفس…. 140

4-13-2-تحمّل گرسنگي.. 141

4-13-3-مراسم چلّه‌نشيني.. 142

4-13-4-پايه و بنياد ديني چلّه‌نشيني.. 143

4-13-5-فايده‌ي تعيين اربعين.. 143

4-13-7-غسل كردن قبل از به چلّه نشستن.. 143

4-13-8-ادب سالك در بدو ورود به خلوت‌گاه 144

4-13-9-تقليل طعام سالك خلوت نشين.. 144

4-13-10-تقليل خواب سالك چلّه‌نشين.. 145

4-13-11-دل با دل شيخ داشتن سالك…. 145

4-13-12-در حالات مخوف پناه بردن به شيخ.. 146

4-13-13-دوام ذكر سالك…. 146

4-13-14-مكان و شيوه‌ي نشستن سالك چلّه‌نشين.. 147

4-13-15-بيرون نيامدن از خلوت‌گاه جهت آگاه نكردن مردم. 147

4-13-16-مداومت بر ذكر هنگام بيرون آمدن از خلوت گاه 148

4-13-17-اجتناب از اعتراض…. 148

4-13-18-سكوت اختيار كردن سالك…. 149

4-13-19-دايم الصوم بودن سالك…. 149

4-13-20-دايم الوضو بودن سالك…. 149

4-13-21-مداومت بر نفي خاطر داشتن.. 150

4-13-22-احتزار از هر گونه كينه و دشمني و تعلّق و تملّك در اين دنيا 150

4-13-23-بيرون نيامدن سالك از خلوت‌گاه 151

4-13-24-مداومت عمل سالك…. 151

4-13-25-چلّه‌نشيني چهل چله. 152

4-13-26-مراقبت از مريد در چلّه‌نشيني.. 152

4-13-27-زمان مراسم چلّه‌نشيني.. 153

4-13-28-محّل چلّه‌نشيني.. 153

4-13-29-مخالفت با چلّه‌نشيني.. 154

4-14-آداب روزه داري.. 154

4-14-1-كتمان روزه 155

4-14-2-تعجيل در صرف افطار 155

4-14-3-اجتناب از پرخوري در زمان افطار 155

4-14-4-ضرورت صرف سحري.. 156

4-14-5-تهيّه‌ي افطاري و سحري از مال حلال.. 156

4-14-6-گداختن طعام با ذكر و نماز و تلاوت قرآن.. 156

4-14-7-موارد روا بودن روزه گشودن.. 157

4-14-8-اعتكاف كردن شخص روزه دار 157

4-14-8-آداب اعتكاف شخص روزه دار 158

4-15-آداب غذا خوردن.. 158

4-15-1-نيت كردن براي طاقت عبادت… 159

4-15-2-ضرورت بر سفره طعام خوردن.. 159

4-15-3-دست شستن قبل و بعد از غذا 159

4-15-4-شروع و ختم طعام با نمك…. 160

4-15-5-شروع صرف غذا با ذكر نام حقّ متعال.. 160

4-15-6-دعا خواندن در مقدّمه‌ي طعام. 161

4-15-7-خوردن غذاي حلال.. 161

4-15-8-قبل از جمع ابتدا به خوردن نكردن.. 161

4-15-9-ضرورت عذر خواهی کردن در صورت داشتن عذر 162

4-15-10-وقت تلف کردن در صرف غذا کراهت داشت… 162

4-15-11-حاضر شدن هم زمان با گستردن سفره 162

4-15-12-نخوابیدن بعد از صرف غذا، و ذکرو نماز خواندن.. 163

4-15-13-احتراز از گرفتن فتوح از زنان.. 163

4-15-14-احتراز از استدعا کردن جهت خوردن.. 163

4-15-15-احتراز از ذخیره کردن غذا 164

4-15-16-ایثار کردن غذاهای کمیاب… 164

4-15-17-احتراز از بخشیدن غذا بدون رخصت هم کاسه. 164

4-15-18-موافقت کردن درویش با اخوان در غذایی که کراهت داشت… 165

4-15-19-برداشتن غذا از جلوی خود. 165

4-15-20-آب نخوردن تا حدّ امکان.. 165

4-15-21-با سه انگشت غذا خوردن.. 166

4-15-22-استفاده از فتوح و ذخیره نکردن آن.. 166

4-15-23-ایثار کردن بر سرسفره 166

4-15-24-احتراز از نگاه کردن به دیگران.. 167

4-15-25-انصاف داشتن سر سفره 167

4-15-26-احتراز از لیسیدن دست در حین صرف طعام. 167

4-15-27-احتراز از جفت خوردن، خوردنی های قابل شمارش…. 168

4-15-28-احتراز از پاک کردن دست و کاسه باسفره 168

4-15-29-ردّ نکردن لقمه‌ای که سر سفره بخشیده می‌شد. 168

4-15-30-روزی یکبار غذا خوردن.. 169

4-15-31-با سمت راست لقمه خاییدن.. 169

4-15-32-مسکین وار بر سر سفره نشستن.. 169

4-15-33-عیب و ایراد نگرفتن.. 169

4-15-34-اجتماع بر طعام. 170

4-15-35-اجتناب از میان غذا خوردن.. 170

4-15-36-پاک کردن و خوردن لقمه ی افتاده 171

4-15-37-تعلّل کردن بر سفره 171

4-15-38-نان خورش طلب نکردن.. 172

4-15-39-اجتناب از دمیدن بر غذا 172

4-15-40-لقمه گرفتن با دست راست… 172

4-15-41-بدون دعوت سر سفره حاضر نشدن.. 172

4-15-42-وارد نشدن بر جماعت در حین صرف طعام. 173

4-15-43-سلام نگفتن بر سفره 173

4-15-44-سپاس حقّ متعال بعداز صرف غذا 173

4-15-45-لیسیدن انگشتان.. 174

4-15-46-دست شستن و آداب آن.. 174

4-15-47-آداب صابون گرفتن.. 175

4-15-48-دعاكردن خادم دست شوي.. 175

4-15-49-خلال کردن و آداب آن.. 175

4-15-50-آداب آب خوردن.. 176

4-16-ارزش مقوله‌ی سفر. 177

4-16-1-اجبار كردن مريد به مسافر. 178

4-16-2-هدف صوفيان از سير و سفر. 178

4-16-3-طلب علم مسافر. 178

4-16-4-زيارت مشايخ در سفر. 179

4-16-5-تعظيم كردن به ‌ياران قبل از رهسپار شدن.. 180

4-16-6-امير كردن‌يكي از جماعت… 180

4-16-7-آگاه کردن اخوان و وداع با آنها 180

4-16-8-ضرورت رخصت از والدین وشیخ جهت مسافرت… 181

4-16-9-خواندن نماز استخاره قبل از رهسپار شدن.. 181

4-16-10-نماز خواندن جهت وداع با منزل.. 181

4-16-11-وداع با برادران و اصحاب… 182

4-16-12-تهي بودن دست راست مسافر در نزديكي منزل‌يا هر اقامتگاهي.. 182

4-16-13-موافقت كردن با رفقا در طول سفر. 183

4-16-14-احتراز از اذيت كردن راحله. 183

4-16-15-سلام كردن بر احياء و اموات… 183

4-16-16-دعا خواندن مسافر در نزديكي منزل.. 184

4-16-17-صرف كردن غذا و عوض كردن لباس و مهيّا كردن سجّاده قبل از رسيدن به شهر 184

4-16-18-تكبير گفتن مسافر در گردنه ها 184

4-16-19-زمان مسافرت صوفي.. 185

4-16-20-آداب سوار شدن بر مركب… 185

4-16-21-احتراز از گدايي و سؤال.. 186

4-16-22-ضرورت مسافر با اخوان و اصحاب… 186

4-16-23-بدرقه كردن صوفي مسافر. 186

4-16-24-تهي بودن دست راست مسافر قبل از مسافرت… 187

4-16-25-آداب حمل وسايل.. 187

4-16-26-غسل کردن مسافر. 188

4-16-27-پیاده روی کردن مسافر  در طول سفر. 188

4-16-28-حمل کردن اسباب اخوان در طول سفر. 188

4-16-29-ضرورت داشتن رکوه 189

4-16-30-صوفی مسافر باید هر اقامتگاهی را از آن خود می‌دانست… 189

4-16-31-مسافرت بدون زاد و توشه. 190

4-16-32-احتراز صوفي از سفر کردن به مکانی که یک بار سفر کرده بود. 190

4-16-33-وداع کردن مقیمان با مسافر. 190

4-16-34-رعایت ادب برابر مشایخ و مکان متبرّکه در طول سفر. 190

4-17-آداب ورود به خانقاه 191

4-17-1-منتظر نشستن مسافر جلوی خانقاه جهت پذیرایی از او 191

4-17-2-ورود به خانقاه با پای راست… 192

4-17-3-تقبل و بوسیدن دست شیخ خانقاه 192

4-17-4-ادب اوّل سلام نکردن بر جماعت خانقاه نشین.. 192

4-17-5-اوّل نماز خواندن، بعد سلام کردن به اهل خانقاه 193

4-17-6-ادب شانه کردن محاسن بعد از خواندن نماز سلام. 193

4-17-7-آداب باز کردن کشکول.. 193

4-17-8-رعایت آداب پاک کردن موزه و گذاشتن کشکول و … 194

4-17-9-تهی بودن دست راست مسافر. 194

4-17-10-آوردن حقّ القدوم. 194

4-17-11-خروج مسافر از خانقاه  به اذن شیخ.. 195

4-17-12-زمان ورود مسافر به خانقاه 195

4-17-13-مکروه بودن ورود مسافر به خانقاه بعد از نماز عصر. 196

4-17-14-رعایت ادب در آوردن پاپوش…. 196

4-17-15-مدّت زمان اقامت مسافر صوفی در خانقاه 196

4-17-17-تجدید وضو کردن مسافری که وضو داشت… 198

4-17-18-پرهیز از سلام کردن بی‌جا 198

4-17-19-تنها نرفتن درویش مسافر به کانون خانقاه 198

4-17-20-احتراز از سبقت گرفتن در سخن گفتن.. 199

4-17-21-طلب خدمت خانقاهی.. 199

4-17-22-احتراز از اظهار علم و علوم در خانقاه 199

4-17-23-ورود مسافر به خانقاه طبق سنّت… 200

4-17-24-بازجویی از مسافر جهت ممانعت از سوءاستفاده از خانقاه‌ها 200

4-17-25-عمل کردن درویش به حکم جمع.. 200

4-18-آداب ورود صوفی مسافر به شهر. 201

4-18-1-خواندن دو رکعت نماز در بدو ورود به شهر. 201

4-18-2-غسل کردن و استعمال بوي خوش مسافر. 201

4-18-3-نيّت زيارت دوستان حق متعال كردن.. 202

4-18-4-سلام کردن به احیاء و اموات شهر. 202

4-18-5-دعا خواندن قبل از وارد شدن به شهر. 202

4-18-6-مقیم شدن در محضر شیخ یا موضع فقرا‌يا دوستداران اهل طريقت… 203

4-18-7-ترجیح دادن موضعی که از لحاظ طهارت و آب برتری داشت… 203

4-19-در آداب خواب… 203

4-19-1-مسواک كردن و وضو گرفتن قبل از خواب… 204

4-19-2-نیّت کردن برای قیام بعد از خواب… 204

4-19-3-پنداشتن خواب به عنوان مرگ و بعث… 204

4-19-4-دعا خواندن هنگام تقلّبات… 205

4-19-5-وصیّت کردن قبل از خواب… 205

4-19-6-توبه از تمام معاصی گذشته. 205

4-19-7-ضرورت خوابیدان در زمان غلبه‌ي خواب… 206

4-19-8-عدم تکلّف در فراش…. 206

4-19-9-رو به قبله خوابیدن.. 206

4-19-10-خواندن دعا و سوره هایی از قرآن قبل از خواب… 207

4-20-مجلس عُرس صوفیان.. 208

4-21-آداب سؤال و گدايي.. 210

4-21-1-گدایی کردن به شرط ضرورت… 210

4-21-2-احتراز از افراد متکبّر و هم چنین تواضع کردن در امر سؤال.. 210

4-21-3-سؤال کردن را منبع در آمد به شمار نیاوردن.. 211

4-21-4-سؤال کردن جهت خواری نفس…. 211

4-21-5-قصد نداشتن قبل از زمان ضرورت سؤال.. 212

4-21-6-دستاویز نکردن زاهدی در امر سؤال.. 212

4-21-7-سؤال کردن جهت پرداخت وام خانقاهی.. 212

4-21-8-سؤال کردن جهت رفاه خانقاه نشینان.. 212

4-21-9-سؤال نکردن از زنان و مردم بازار 213

4-21-10-احتراز از بی نصیب گذاشتن گدا 213

4-21-11-ظرف گدایی.. 213

4-22-آداب برخی وسایل شخصی مانند سجّاده، ابریق و عصا 214

4-22-1-داشتن سجّاده‌ی خاص…. 214

4-22-2-پیوسته بر سجّاده بودن: 215

4-22-3-دايم الذکر بودن برسجّاده 215

4-22-4-باوقار و رو به قبله نشستن بر سجّاده 215

4-22-5-حاضر نشدن با پای خیس بر سجّاده 215

4-22-6-احتراز از نشستن بر سجّاده ی دیگری.. 216

4-22-7-ضرورت حمل ابریق.. 216

4-22-8-ابریق به دست چپ گرفتن.. 216

4-22-9-ابریق به دست راست گرفتن.. 217

4-22-10-ممانعت ازورود صوفی بدون ابریق به خانقاه 217

4-22-11-آیین عصاداری درویشان.. 218

4-22-12-گذاشتن عصا کنار سجّاده 218

4-22-13-گذاشتن عصا رو به قبله. 218

4-22-14-مایل گرفتن عصا 218

4-23-آیین های دیگر طبقات خانقاهی.. 219

4-23-1-خادمان خانقاه 219

4-23-2-آداب فرّاشی.. 220

4-23-2-1-تمیز نگه داشتن متوّضا و مهیّا کردن آب گرم… 221

4-23-4-آداب آشپز. 221

4-23-4-1-خیانت نکردن آشپز به سایر اخوان.. 221

4-23-4-2-وظایف سایر اخوان مقابل زحمات آشپز. 222

4-23-5-آداب سماط گستردن.. 222

4-23-6-رعایت ترتیب جهت پهن کردن سماط.. 222

4-23-7-ندا دادن جهت صرف طعام. 223

4-23-8-آداب جمع کردن سماط.. 223

4-23-9-رعایت آداب توزیع خلال توسّط خادم. 223

4-23-10-نیّت کردن خادم دست شوی برای پاک گردانیدن دل خود از تباهی و فساد. 224

4-23-11-شروع کردن خادم دست شوی از شيخ و متقدم. 224

4-23-12-ادب خادم دست شوی در صورتی که درویشان یک جنس بودند. 224

4-23-13-آداب ساقی.. 225

4-23-13-1-سیراب کردن اخوان قبل از خود. 225

4-23-13-2-پاکیزه نگه داشتن سقّا خانه. 226

4-24-پذیرایی در خانقاه 226

4-24-1-استقبال کردن از مسافر با بشاشت و گشاده‌رویی.. 227

4-24-2-به پیشواز مسافر آمدن.. 227

4-24-3-قیام کردن جهت استقبال.. 228

4-24-4-طعام آوردن برای مسافر. 228

4-24-5-احتراز از دستاویز کردن مسافر جهت گدایی و طمع.. 228

4-24-6-مالیدن دست و پای مسافر. 229

4-24-7-اجتناب از پرسیدن در مورد مشخصّات مهمان.. 229

4-24-8-به گرمابه بردن مسافر. 230

4-24-9-عدم تمایل مسافر به زیارت کسی.. 230

4-24-10-آگاه نبودن مسافر از نظامات خانقاهی و اخراج نکردن او از خانقاه 230

4-24-11-اهلیّت نداشتن مسافر و بیرون کردن او از خانقاه 231

4-24-12-در‌يوزه کردن خادمان.. 231

4-25-آداب به گرمابه رفتن.. 232

4-25-1-پرداخت مزد حمّامی.. 232

4-25-2-سالک باید در بدو ورود  به حمّام پای چپ را مقدّم می‌کرد. 232

4-25-3-نیّت کردن برای پاکی و طهارت جهت نماز خواندن.. 233

4-25-4-احتراز از نماز خواندن در حمّام. 233

4-25-5-حكم سخن گفتن در حمّام. 233

4-25-6-سپاس حقّ متعال بعد از حمّام کردن.. 234

4-25-7-تصوّر کردن دوزخ در حمّام. 234

4-25-8-غروب به حمّام رفتن مکروه است… 235

4-25-9-احتراز از قرائت قرآن در حمّام. 235

4-25-10-احتراز از سلام کردن در حال رفتن به حمّام. 235

4-25-11-قناعت در حمّام. 236

4-25-12-ضرورت خلوت بودن حمّام. 236

4-25-13-پرداخت مزد بیشتر به حمّامی جهت خالی کردن حمّام. 236

4-25-14-ضرورت پوشیدن شلوار در حمّام. 237

4-25-15-صلّا دادن جهت حمّام کردن دسته جمعی.. 237

4-25-16-رعایت آداب حمّام دسته جمعی.. 237

4-25-17-به کار گرفتن دلّاک در حمّام. 238

4-25-18-بیرون آمدن از حمّام با پای راست… 238

4-25-19-رعایت کردن آداب حمّام از راه طب… 239

نتيجه‌گيري.. 240

فهرست منابع.. 242

ABSTRACT: 246

چكيده

در این رساله چنان که از عنوان آن پیداست به بحث و بررسی آیین، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم پرداخته شده است. قبل از ورود به بحث اصلی، در باب خانقاه مطالبی به رشته تحریر در آمده است. یک فصل از این رساله هم به موضوع ادبیات خانقاهي اختصاص یافته است. در فصل چهارم این رساله که مربوط به آیین ها و رسوم خانقاهی است، تمامی این آیین و رسوم از کتب معتبر اهل تصوف و خانقاه نشینان استخراج گردیده و تعریف شده است. شیوه ی ترتیب این آیین ها برحسب اهمیّت آنها صورت گرفته است. مثلا اوّلین آیین «سماع» است چون بیشترین آداب و رسوم در این کتاب ها مربوط به سماع و شیوه ی اجرای این رسم صوفیانه بوده است، در ضمن بعد از تعریف این آیین ها موارد وشواهد به صورت مستند به کتاب های اصلی ارجاع داده شده است.

واژه‌ی هاي كليدي: تصوف، خانقاه، شیخ، مرید، آیین و آداب.

 مقدمه

قبل از اين كه به كانون هاي خانقاهي و مراكز تجمع صوفيان و آيين،آداب و رسوم آن بپردازيم، ضرورت دارد كه به مطالبي چند در مورد چگونگي پيدايش و ظهور مسلك صوفيان و هم چنين سير آن در بين مسلمانان اشاره كرده، سپس به شناخت موضوع اصلي اقدام كنيم. موضوع عرفان و تصوف اسلامي كه از زمان پيدايش و تحوّلات مربوط به آن بيش از دوازده قرن مي‌گذرد از مسائل مهّم فرهنگ و تمدّن اسلامي مي‌باشد. توجّه به موضوع عرفان و تصوف در كشورهاي اسلامي توسط محققان شرقي و غربي از مدّت ها قبل آغاز و پيگيري شده است. از آنجا كه بخش مهّمي از فرهنگ ديني و اجتماعي مسلمانان در بطن مسائل عرفاني قرار گرفته و شناخت فرهنگ اسلام بدون شناخت موضوع عرفان و تصوف آن ممكن نيست. پس اين مهّم، پژوهش در مقوله‌ي عرفان و تصوف را ايجاب كرده است. از سويي هم به دليل اين كه قسمتي از تاريخ ادبي و ديني سرزمين ايرانيان تحت قلمرو مسائل عرفاني قرار دارد، لازم است براي شناخت هرچه بيشتر فرهنگ وتمدّن اين سرزمين تحقيق و بررسي كافي به انجام رسد.

تعداد صفحه :269

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

:        ****       serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :
 
 

1 Comment

Comments are closed.