متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد

عنوان : بررسی وجود یا عدم وجود ژن مقاومت به متی سیلین در استافیلوکوکوس آرئوس¬های جدا شده از منابع مختلف از جمله مواد غذایی، اسکناس، ورم پستان و عفونت های انسانی

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد

عنوان : بررسی وجود یا عدم وجود ژن مقاومت به متی سیلین در استافیلوکوکوس آرئوس¬های جدا شده از منابع مختلف از جمله مواد غذایی، اسکناس، ورم پستان و عفونت های انسانی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی شود

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

فصل اول

مقدمه و هدف

 

مقدمه و هدف

استافيلوكوك­ها، باكتري­های گرم مثبت و كروي شكل بوده كه به صورت خوشه­هاي نامنظمي قرار مي­گيرند. اين ارگانيزم بدون حركت است و اسپور توليد نمي­كند. اين باكتري­ها در انواع مختلفي از محيط­های كشت تكثير يافته و داراي فعاليت متابوليكي شديد هستند، كربوهيدارت­ها را تخمير كرده و رنگدانه­هايي به رنگ سفيد تا زرد رنگ (طلايي) توليد مي­كنند. استافيلوكوك­ها با توليد كاتالاز از استرپتوكوك­ها تفريق داده مي­شوند.

استافیلوکوکوس آرئوس[1] كوآگولاز مثبت بوده كه همين امر آن را از انواع ديگر استافيلوكوك­ها متمايز مي­سازد. خواص بيماري­زايي استافیلوکوکوس آرئوس به طور عمده به علت فاكتورهاي متنوع حدت از قبيل فاکتور جمع کننده[2]، کواگولاز[3]، پروتئینA[4]، انتروتوکسین­ها، توکسین­های اکسفولیاتیو[5]، نوکلئاز[6] و همولایزین­ها [7] است (تاج بخش، 1376).

استافیلوکوکوس آرئوس جزء فلور نرمال پوست و بيني است. اين باكتري پاتوژن عمده­اي براي انسان و حيوان محسوب مي­شود.

اين باكتري باعث ايجاد طيف وسيعي از بيماري در انسان از عفونت خفيف پوستي تا زخم­هاي عفوني يا عفونت­هاي جدي از قبيل سپتی­سمی[8]، اندوکاردیت[9]، عفونت استخوان[10] و سندرم شوك سمي[11] مي­شود به خصوص به طور عمده نوعي از مسموميت غذايي توسط اين باكتري به وسيله­ي یک انتروكسين مقاوم به حرارت ايجاد مي­شود.

استافیلوکوکوس آرئوس همچنين در حيوانات دوشا و به خصوص در حيوانات مبتلا به ورم پستان[12] به عنوان يك پاتوژن واگيردار است. ورم پستان يك بيماري عفوني مهم در گاوهاي شيري در سراسر جهان است.

بيش از 80 درصد از سويه­هاي استافیلوکوکوس آرئوس آنزیم پنی­سیلیناز[13] توليد مي­كنند. آنتي­بيوتيك­هاي بتا-لاكتام از قبيل متی­سیلین به پني­سيليناز مقاوم هستند و به طور گسترده براي درمان عفونت­هاي استافیلوکوکوس آرئوس استفاده مي­شوند.

مقاومت دارويی استافیلوکوکوس آرئوس به متی­سیلین (MRSA) به صورت اوليه در سال 1961 مطرح شد و اولين مدارک وقوع عفونت در سال 1968 شرح داده شد. سويه­های MRSA در بسياری از بيمارستان­های سراسر جهان از سال 1970 گسترش پيدا کرد به گونه­ای که عفونت­های  MRSAدر سال 1995، 22 درصد از عفونت­های استافيلوکوکی گزارش شده است در حالی که در سال 2004 به 63 درصد افزايش يافته است. در سال 1991 شيوع استافیلوکوکوس آرئوسهای مقاوم به پنی­سیلین 91 درصد بود در حالی که استافیلوکوکوس آرئوسهای مقاوم به متی­سیلین، 29 درصد بود و اکنون مقاومت  استافیلوکوکوس آرئوس به متی­سیلین و داروهای گوناگون ديگر افزايش يافته است.

در سال 1970، MRSA به عنوان يك مشكل جدي در آمریکا مطرح شد. سويه هاي MRSA به آنتي­بيوتيك­هاي بتا-لاكتام، شامل همه­ي بتا-لاکتام های مقاوم به پنی سیلیناز مقاوم هستند. اين مقاومت عمدتاً وابسته به ژن mecA است. اين ژن پروتئين متصل شونده به پنی­سیلین (PBP2α[14]) را کد می­کند و بنابراين به عنوان يک مولکول شاخص مورد قبول است. PBPs آنزيم­های ضروری هستند که برقراری ارتباط­های متقاطع بین زنجیره­های موازی (مجاور)[15]پپتيدوگليگان­ها را در ديواره­ی سلولی باکتری­ها کاتاليز می­کنند و هدف آنتی­بيوتيک متی­سیلین در سويه­های استافیلوکوکوس آرئوس حساس است.

شكل اوليه انتقال MRSA به صورت شخص به شخص و از طريق تماس مستقیم است. اين باكتري از طريق لوازم بهداشتي شخصي از قبيل حوله و يا تيغ كه با عفونت پوستي تماس داشته مي­تواند منتقل شود. هم چنين تماس­هاي سطحي از جمله استفاده از بانداژهاي آلوده شده با MRSA و يا افرادي كه ذات الریه MRSA دارند مي­توانند از طريق سرفه كردن عفونت را منتقل كنند. افرادی که در بيمارستان­ها کار می­کنند سرعت جایگزینی بالاتری نسبت به افراد عادی دارند.

هدف از این مطالعه: بررسی وجود یا عدم وجود ژن مقاومت به متی سیلین در استافیلوکوکوس آرئوس­های جدا شده از منابع مختلف از جمله مواد غذایی، اسکناس، ورم پستان و عفونت های انسانی مورد تایید قرار گرفته توسط تست­های بیوشیمیایی، با توجه به نقش این باکتری در ایجاد طیف گسترده ای از بیماری­ها در انسان و حیوانات و شیوع این بیماری­ها و پیشگیری از گسترش آن در انسان و حیوانات و مقاوم شدن این باکتری در مقابل آنتی بیوتیک متی سیلین، می­باشد.

 

فصل دوم

کلیات

کلیات

1-2- جنس استافیلوکوکوس

این جنس در خانواده­­ی میکروکوکاسه[16] قرار دارد. استافیلوکوکوس اولین بار درسال 1878 توسط کخ[17] درچرک مشاهده شد و در سال 1880 توسط پاستور[18]در محیط مایع کشت گردید و روزنباخ[19] در سال 1884 کشت خالص باکتری را تهیه نمود (طباطبایی و فیروزی، 1380). نام استافیلوکوکوس از لغات یونانی استافیل[20] به معنی خوشه انگور و کوکوس به معنی حبه منشأ گرفته است (کوین و همکاران، 2011). در این جنس گونه­های متعددی وجود دارد که در این میان استافیلوکوکوس آرئوس در ایجاد بیماری دارای اهمیت ویژه ای است (طباطبایی و فیروزی، 1380).

2-2- خصوصیات ظاهری

استافیلوکوک­ها، سلول­های کروی با قطر حدود یک میکرون و گرم مثبت هستند که به صورت خوشه­های نا منظم شبیه انگور قرار می­گیرند. کوکوس­های منفرد، دو تایی، چهار تایی و زنجیره­ای هم درگسترش­های تهیه شده از محیط­های کشت مایع دیده می­شوند (طباطبایی و فیروزی، 1380).

کوکوس­های جوان شدیدا گرم مثبت هستند اما در کشت­های کهنه تعداد زیادی از باکتری­ها به صورت گرم منفی رنگ می­گیرند. استافیلوکوکوس­ها بی­حرکت بوده و اسپور تولید نمی­کنند. دو ترکیب اصلی دیواره سلولی آن­ها پپتیدوگلیکان[21] و تیکوئیک اسید­های[22] وابسته است (طباطبایی و فیروزی، 1380).

این باکتری­ها کربوهیدرات­ها را تخمیر نموده و رنگدانه­ها­یی را تولید می­کنند که از سفید تا زرد پر رنگ متغیر می­باشند (بروکس وهمکاران، 2010).

3-2- گونه­های استافیلوکوکوس

جنس استافیلوکوکوس حداقل 30 گونه دارد (بروکس و همکاران، 2010). رایج ترین گونه­ای که با بیماری انسان مرتبط هست استافیلوکوکوس آرئوس می­باشد (بیماری­زا ترین و شناخته­ شده ترین عضو این جنس). استافیلوکوکوس اپیدرمیس[23]، استافیلوکوکوس ساپروفیتیکوس[24]، استافیلوکوکوس کاپیتیس[25] و استافیلوکوکوس همولایتیکوس[26] جزء گونه­های این جنس می­باشند (موری و همکاران، 2009). استافیلوکوکوس آرئوس کواگولاز مثبت هست که وجه تفریق آن از سایر گونه ها می باشد. استافیلوکوکوس آرئوس یک پاتوژن مهم برای انسان می­­باشد. تقریبا همه افراد در طول زندگی با بعضی از عفونت­های ناشی از استافیلوکوکوس آرئوس روبرو شده­اند. استافیلوکوکوس­های کواگولاز منفی نیز به عنوان فلور نرمال انسان هستند و گهگاهی باعث عفونت می­شوند. تقریبا 75 درصد عفونت­هایی که توسط استافیلوکوکوس­های کواگولاز منفی ایجاد می­شود ناشی از استافیلوکوکوس اپیدرمیس می­باشد (بروکس و همکاران، 2010). اکثر گونه­های استافیلوکوکوس بی هوازی اختیاری می­باشند بجز استافیلوکوکوس آرئوس تحت گونه انیروبیوس[27] و استافیلوکوکوس ساکارولیتیکوس[28] که این دو در محیط بی هوازی رشد می­کنند (وین و همکاران، 2006). از تست­های بیوشیمیایی ساده می­توان برای تفریق استافیلوکوکوس آرئوس از سایر استافیلوکوکوس­ها استفاده کرد. استافیلوکوکس آرئوس نسبت به تست­های کواگولاز، ترمونوکلئاز، آلکالین فسفاتاز، تخمیر مانیتول واکنش مثبت نشان می دهد. تفریق استافیلوکوکوس­های کواگولاز منفی پیچیدگی بیشتری دارد و در آزمایشگاه­ها معمول نمی­باشد (موری و همکاران، 2009).

[1]Staphylococcus aureus

[2] Clumbing factor

[3] Coagolase

[4] Protein A

[5] Exfoliative toxins

[6] Nuclease

[7] Hemolysins

[8] Septicemia

[9] Endocarditis

[10] Ostitis

[11] Toxic shock syndrome

[12]Mastitis

[13]Penicillinase

[14]Penicillin-binding protein

[15]Transpeptidation cross linking

[16]Micrococcaceae

[17] Koch

[18] Pasteur

[19] Rosenbach

[20] Staphyle

[21]Peptidoglycan

[22] Teichoic acid

[23]S. epidermidis

[24] S. saprophyticus

[25]S. capitis

[26]S.  hemolyticus

[27] S. aureus spp. anaerobius

[28]S.  saccharolyticus

تعداد صفحه : 69

قیمت :14700 تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

:               serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***

جستجو در سایت : کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :